ตอนที่ 277
บทที่ 277 สังหารสองภูตพร้อมกัน
บทที่ 277 สังหารสองภูตพร้อมกัน
ผู้ฝึกตนภูตทั้งสองตนสวมชุดคลุมสีเขียว ร่างกายดูแข็งแกร่ง ราวกับผู้ฝึกตนที่มีชีวิต ไม่ใช่เพียงวิญญาณ
หนึ่งในนั้นมีใบหน้าที่ซีดขาว ดวงตาทั้งสองข้างมีชีวิตชีวา เปล่งแสงสีเขียว พลังเวทบนร่างกายบรรลุถึงระดับแก่นทองคำช่วงกลาง!
อีกคนมีจมูกเหยี่ยว สีหน้าชั่วร้าย รอบตัวมีกรงเล็บภูตแปลกๆ หลายอันวนเวียนอยู่
ในเวลานี้ ผู้ฝึกตนภูตทั้งสองคนกำลังมองฟางซีด้วยความสงสัย
เห็นได้ชัดว่าอัสนีเทพไม้ระดับสามก่อนหน้านี้ ทำให้พวกเขาประหลาดใจอย่างมาก
“ยังมีอีกคนหรือ?”
ดวงตาของผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางดูเหมือนจะลุกโชนด้วยเปลวไฟสีเขียว เสียงของเขาดูแปลก “เจ้าเป็นใคร? เมื่อพวกเราดูดวิญญาณของผู้ฝึกตนเหล่านั้น ไม่เห็นพบเจ้าในบรรดาผู้ฝึกตนแก่นทองคำจากภายนอกเลย”
“คนที่จะเอาชีวิตพวกเจ้าไง!”
ฟางซีไม่ตอบอะไรอีก แสงเทพไม้ห่อหุ้มร่างกาย กลายเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง ไม่ด้อยไปกว่าเพลิงแท้สามสุริยัน ในเวลาเดียวกัน เขาก็ชี้ไป กระบี่เทพไม้สีเขียวมรกตเจ็ดเล่มก็บินออก แต่ละเล่มล้วนไม่ด้อยไปกว่ากระบี่บินศาสตราวิเศษทั่วไป
ไม่ใช่ว่าไม่อยากปล่อยออกมามากกว่านี้ แต่การเปลี่ยนแสงเทพไม้เป็นสมบัติวิเศษเหล่านี้ ย่อมเป็นขีดจำกัดพลังเวทของเขาที่เพิ่งบรรลุแก่นทองคำแล้ว
นับตั้งแต่ฟางซีบรรลุแก่นทองคำ ยังไม่เคยต่อสู้กับผู้ฝึกตนในระดับเดียวกันเลย จึงรู้สึกอยากลองเล็กน้อย
ในขณะเดียวกันก็รู้ดีว่านี่เป็นโอกาสที่ดี
ผู้ฝึกตนภูตที่ออกจากชีพจรวิญญาณโลกใต้บาดาล ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาลับหรืออิทธิฤทธิ์ ย่อมจะอ่อนแอลงเล็กน้อย
หากต้องการสังหารพวกมัน ตอนนี้เป็นโอกาสทอง!
“ฮึ่ม! พูดจาโอ้อวด!”
ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางหัวเราะอย่างเย็นชา ควบคุมสมบัติวิเศษกระบี่กระดูกขนาดเล็ก เปลี่ยนเป็นแสงสีขาวนวลยาวหลายสิบจั้ง ฟันลงมาจากท้องฟ้า!
แสงกระบี่ที่ขาวนวลดูเหมือนจะมีพลังในการแช่แข็งวิญญาณ เพียงแค่กวัดแกว่ง ก็ม้วนกระบี่เทพไม้สามเล่มของฟางซีเข้าไป
แสงกระบี่ปะทะกัน แต่ละเล่มล้วนมีปราณวิญญาณที่ทำให้ผู้ฝึกตนสร้างรากฐานต้องสั่นสะท้าน
ซู่ซู่!
กระบี่เทพไม้เล่มหนึ่งถูกฟันหัก ตามมาด้วยเล่มที่สอง เล่มที่สาม…
ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางเห็นดังนั้น ใบหน้าก็เผยความภูมิใจเล็กน้อย กล่าวกับผู้ฝึกตนภูตจมูกเหยี่ยวข้างๆ “คนผู้นี้ข้าจัดการเอง เจ้าไปจัดการอีกคนเถิด”
ผู้ฝึกตนภูตอีกคนเป็นเพียงแก่นทองคำช่วงต้น เมื่อได้ยินก็ไม่ได้โต้แย้ง ควบคุมหมอกภูตเปลี่ยนเป็นพายุหมุนสีดำ กลืนกินโหยวคุนเข้าไป
โหยวคุนสายตาเหม่อลอย เพียงแต่ควบคุม ‘ไข่มุกเก้ามังกร’ หกเส้นที่เหลืออยู่ ควบคุมเพลิงแท้สามสุริยันเพื่อป้องกันตนเอง
เห็นฉากนี้ ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงต้นก็ปวดหัวเล็กน้อย
มังกรเพลิงของนักพรตเพลิงแท้ผู้นี้ นับเป็นศัตรูของเคล็ดวิชาลับวิญญาณภูตจำนวนมาก เมื่อเผชิญหน้ากับคนแบบนี้ วิชาอาคมอันประณีตของเขาจำนวนมากก็มิอาจใช้งานได้
โชคดีที่คนผู้นี้เพียงแค่ป้องกัน ไม่ได้โจมตี การรับมือจึงไม่มีอันตรายมากนัก
เมื่อผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางจัดการกับแก่นทองคำช่วงต้นได้แล้ว แล้วร่วมมือกันจัดการกับคนผู้นี้ ก็เป็นเรื่องง่ายอย่างยิ่ง
“ไป!”
ฟางซีดีดนิ้วราวกับเล่นพิณ กระบี่เทพไม้ที่เหลืออีกสี่เล่มก็เปล่งแสงสายฟ้า หรือลุกโชนด้วยเพลิงแท้ไม้ ไม่สนใจความเสียหายของกระบี่ ต่อสู้กับกระบี่กระดูกขนาดเล็กอย่างดุเดือด
แครก!
กระบี่เทพไม้สองเล่มหักอีก ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางขมวดคิ้ว เรียกกระบี่บินกลับมา
เห็นเพียงบนคมกระบี่มีรอยบิ่นหลายแห่ง ใบหน้าเผยความเสียใจ
สมบัติวิเศษต้นกำเนิดนี้เสียหาย อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาบ่มเพาะด้วยปราณตันหลายสิบปี จึงจะสามารถซ่อมแซมได้ดังเดิม
สิ่งที่สำคัญกว่าคือ ผู้ฝึกตนที่ใช้สมบัติวิเศษกระบี่บินเป็นชุด ทำไมสมบัติวิเศษเสียหายแต่ไม่มีผลกระทบใดๆ หรือว่านี่ไม่ใช่สมบัติวิเศษต้นกำเนิดของเขา?
แต่สมบัติวิเศษระดับสามล้ำค่าเพียงใด? ต่อให้เป็นสมบัติวิเศษทั่วไป การสูญเสียหนึ่งชิ้น ย่อมเพียงพอที่จะทำให้ผู้ฝึกตนแก่นทองคำเสียใจได้นานแล้ว
ในขณะที่ผู้ฝึกตนภูตวัยกลางคนกำลังครุ่นคิด ฉากที่ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากก็ปรากฏขึ้น!
ฟางซีโบกมือ แสงเทพไม้หลายสายก็บินออกจากแขนเสื้อ เปลี่ยนเป็นกระบี่เทพไม้สีเขียวมรกตห้าเล่ม ผสมกับอีกสองเล่มที่เหลืออยู่ แล้วรวมตัวกันเป็นกระบี่สีเขียวขนาดยักษ์!
บนตัวกระบี่ขนาดยักษ์มีแสงสว่างวาบ ส่งเสียงคำรามของมังกร ราวกับแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายส่วน
“นี่ไม่ใช่สมบัติวิเศษ แต่เป็นอิทธิฤทธิ์เคล็ดวิชาลับของเจ้า? เจ้าเป็นใครกันแน่?”
ผู้ฝึกตนภูตวัยกลางคนถามด้วยความหวาดระแวง
“ภูตชราบอกข้าว่า ที่นี่มีของดีที่พรรคจิ่วเยว่ทิ้งไว้มากมาย”
ฟางซีดวงตาเป็นประกาย แล้วพลันลองเชิง
“เหอะ! ที่นี่นอกจากชีพจรวิญญาณโลกใต้บาดาลและชีพจรวิญญาณแล้ว ยังมีอะไรอีกหรือ?” ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางหัวเราะอย่างเย็นชา “อะไรคือภูตชรา? หรือว่าเจ้าถูกหลอก?”
ฟางซีนึกถอนหายใจในใจ
ในเวลานี้ ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง สีหน้าก็เปลี่ยนไป “หรือว่า… เจ้ามาเพื่อสิ่งนั้น? ถ้าอย่างนั้น ยิ่งต้องสังหารเจ้า!”
“สิ่งใด?”
ฟางซีกำลังสับสน อยากจะถามอีกสักสองสามคำ พลันเห็นผู้ฝึกตนภูตนี้อ้าปาก พ่นธงกระดูกขนาดเล็กออกมาผืนหนึ่ง
ธงผืนนี้ทำจากกระดูกขาวทั้งหมด ผืนธงเป็นสีดำสนิท บนนั้นเต็มไปด้วยลวดลายที่ซับซ้อนและลึกลับ
คลื่นพลังวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากระบี่กระดูกขนาดเล็ก พุ่งออกมาจากธงขนาดเล็กที่พองโตอย่างต่อเนื่อง
“ผู้ฝึกตนมนุษย์เอ๋ย เจ้าโชคดีมากที่ได้เห็น ‘ธงกระดูกขาวสามหยิน’ ของข้า!”
ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางหัวเราะอย่างเย็นชา มือร่ายอาคม พลังเวทแก่นทองคำช่วงกลางเริ่มไหลเข้าสู่ธงกระดูกขาวสามหยินอย่างรุนแรง!
อูวว!
อักขระสีขาวบนผืนธงลอยไปมา ทันใดนั้นก็ส่งเสียงคำราม ปรากฏนกประหลาดสามหัวตัวหนึ่ง
นกประหลาดตัวนี้มีขนสีดำสนิททั้งตัว และดูเหมือนจะประกอบด้วยแมลงสีดำจำนวนมาก ในจำนวนสามหัว มีสองหัวเป็นศีรษะมนุษย์ ไม่รู้ว่าแปลงร่างมาจากภูตชนิดใด!
“ฟัน!”
เห็นศีรษะมนุษย์ในนกสามหัวกำลังร่ายคาถา ดูเหมือนกำลังเตรียมอิทธิฤทธิ์ที่ร้ายกาจ ฟางซีย่อมไม่ให้เวลาอีกฝ่าย ชี้ไปที่กระบี่ขนาดยักษ์
กระบี่ขนาดยักษ์สีเขียวลุกโชนด้วยเพลิงแท้ไม้ ฟันเข้าใส่ธงกระดูกขาวสามหยินขนาดใหญ่!
“กวี๊วว!”
นกสามหัวส่งเสียงที่แสบแก้วหู โบกปีก
ลมพายุสีดำก่อตัวเป็นกำแพงลม สามารถต่อสู้กับกระบี่เทพไม้ยักษ์ได้อย่างสูสี
ฟางซีเห็นดังนั้น สีหน้าก็มืดมัวเล็กน้อย มือขวาตบข้างลำตัว
กระบี่ยาวสีเขียวเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ บนคมกระบี่มีลวดลายสีทองหลายเส้นสว่างขึ้น
กระบี่ชิงเหอ!
ฉัวะ!
เขาถือกระบี่แล้วฟันออก ปราณกระบี่สังหารเซียนที่ปกคลุมท้องฟ้าพุ่งออกมาอย่างรุนแรง ในพริบตาฟันเข้าใส่ลมพายุสีดำ!
แครก!
กำแพงลมส่งเสียงคร่ำครวญราวกับจะรับไม่ไหว แล้วก็แตกสลาย
ส่วนกระบี่เทพไม้ยักษ์ยิ่งไร้ความปรานี ฟันเข้าใส่นกสามหัวอย่างรุนแรง ตัดศีรษะมนุษย์ที่กำลังร่ายคาถาอย่างรวดเร็ว
นกสามหัวส่งเสียงคร่ำครวญ แต่ฟางซีกลับรู้สึกโล่งใจอย่างแปลกประหลาด รู้ว่านกสามหัวนี้แปลกพิกล คาถาและเคล็ดวิชาลับที่เตรียมไว้น่าจะร้ายกาจอย่างยิ่ง
โชคดีที่ในที่สุดก็ถูกขัดจังหวะ!
ผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงกลางเห็นดังนั้น ใบหน้าก็ซีดเผือด แล้วร่ายอาคมอย่างรุนแรงอีกครั้ง
นกประหลาดสามหัวระเบิดออก กลายเป็นแมลงสีดำจำนวนนับไม่ถ้วน เจาะเข้าสู่กระบี่เทพไม้ยักษ์
เพลิงแท้ไม้ลุกโชนอย่างรุนแรง แต่ก็ทำได้เพียงทำลายแมลงเพียงส่วนน้อยเท่านั้น ปล่อยให้แมลงจำนวนมากตกลงบนตัวกระบี่
“ระเบิด!”
ฟางซีสีหน้าเปลี่ยนไป กระบี่เทพไม้ยักษ์พลันแตกสลาย กลายเป็นสายฟ้าสีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วน แลกชีวิตกับแมลงสีดำจำนวนมาก
“น่าเสียดาย…”
ผู้ฝึกตนภูตเสียใจเล็กน้อย อิทธิฤทธิ์ธงกระดูกขาวสามหยินของเขาเชี่ยวชาญในการทำลายสมบัติวิเศษ แต่กระบี่บินสีเขียวที่อีกฝ่ายควบคุมไม่ใช่สมบัติวิเศษ เป็นเพียงพลังเวทที่รวมตัวกันเท่านั้น
สุดท้ายก็เหมือนต่อสู้กับอากาศ
โชคดีที่ธงกระดูกขาวสามหยินที่เขาหลอมอย่างประณีต ยังมีอิทธิฤทธิ์มากกว่านี้
ผู้ฝึกตนภูตนี้กำลังจะกระตุ้นสมบัติวิเศษอีกครั้ง แต่หูกลับได้ยินเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา
ในชั่วพริบตา เขาก็รู้สึกว่าทะเลจิตสำนึกของตนเองถูกบางอย่างแทงเข้ามา ใบหน้าซีดเผือด กระทั่งร่างวิญญาณก็เริ่มสั่นคลอนไม่มั่นคง
นี่คือเคล็ดวิชาลับ ‘อาคมมารต้นกำเนิด’ ของฟางซี!
เคล็ดวิชาลับวิถีมารเช่นนี้ เมื่อต่อสู้กับผู้ฝึกตนภูต ดูเหมือนจะมีผลลัพธ์ที่ดีกว่า!
เขาไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป กระบี่ชิงเหอฟันออกอีกครั้งด้วยปราณกระบี่สังหารเซียน ฟันเข้าใส่ธงกระดูกขาวสามหยินอย่างรุนแรง กดสมบัติวิเศษนี้ไว้ชั่วคราว
ฉวยโอกาสนี้ ร่างกายของเขากลายเป็นแสงแวบสีเขียวมรกต อาศัยแสงเทพไม้บินไปยังใกล้ผู้ฝึกตนภูต แล้วยกมือขึ้น
ผนึกชีวิตและความตายบินออก กลายเป็นภูเขาสีดำขนาดหลายสิบจั้ง ทุบลงมาอย่างรุนแรง!
บนยอดผนึกชีวิตและความตาย ดวงตาทั้งสองข้างของมังกรเถาวัลย์เปล่งแสงสีแดงเลือด รากอากาศของต้นไม้อสูรมายาก็ปรากฏขึ้นจากรอบๆ กระทั่งดูดซับหมอกภูตรอบตัวผู้ฝึกตนภูต!
“นี่คือ… สมบัติวิเศษระดับสูงสุด? ไม่ดีแล้ว!”
ผู้ฝึกตนภูตที่ฟื้นตัวขึ้นมาเห็นฉากนี้ ใบหน้าเผยความตกใจอย่างยิ่ง
แต่มันย่อมสายเกินไป!
ผนึกชีวิตและความตายทุบลงมาอย่างรุนแรง ทำให้มิติว่างเปล่ารอบๆ สั่นสะเทือน!
เมื่อผนึกนี้หดตัวลงเรื่อยๆ ตกลงในฝ่ามือของฟางซี ในที่เดิมก็ไม่เห็นเงาของผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำอีกต่อไป
มีเพียงสมบัติวิเศษกระบี่กระดูกขนาดเล็กที่เสียหายยังคงอยู่
ธงกระดูกขาวสามหยินสูญเสียเจ้าของ เริ่มส่งเสียงคร่ำครวญ หดตัวลง กลายเป็นธงขนาดเล็ก
ฟางซีดีดนิ้วอย่างต่อเนื่อง แสงเทพไม้หลายสายราวกับผ้าคลุมสีเขียว ห่อหุ้มสมบัติวิเศษผู้ฝึกตนภูตทั้งสองชิ้นนี้ไว้หลายชั้น แล้วผนึกไว้ในกล่องหยกสองใบ แปะยันต์วิญญาณอีกหลายแผ่น
ในเวลานี้ สัมผัสเทวะที่แข็งแกร่งของเขากวาดผ่านมิติว่างเปล่า แล้วก็ส่งเสียงสงสัยเล็กน้อย ตบกระเป๋าสัตว์วิญญาณ
มังกรมัจฉาเขาเขียวสั่นเทา ส่ายหัวไปมา แล้วดำลงไปในทะเลสาบด้านล่าง ครู่ต่อมาก็คาบผลึกสีเขียวชิ้นหนึ่งบินออกมา
“หรือว่า… นี่คือ ‘ผลึกวิญญาณ’?”
เขาเหยียบมังกรมัจฉาเขาเขียว มือข้างหนึ่งจับผนึกชีวิตและความตาย อีกข้างหนึ่งถือกระบี่ชิงเหอ แสงเทพไม้ปกคลุมร่างกาย แล้วบุกเข้าสู่หมอกภูตของผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำอีกตนหนึ่ง
ไม่นานนัก พร้อมกับสายฟ้าที่รุนแรงตกลงมา มีสายฟ้าสีเขียวผสมกับเพลิงแท้สีแดง พุ่งออกมาจากหมอกภูตอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายก็หลอมหมอกภูตนี้จนหมดสิ้น เผยให้เห็นฟางซีและโหยวคุน
แต่ในเวลานี้ ฟางซีกลับมีสีหน้าที่มืดมัวเล็กน้อย “เจ้าพวกภูตจนกรอบ…”
เห็นได้ชัดว่า หลังจากผู้ฝึกตนภูตแก่นทองคำช่วงต้นผู้นี้เสียชีวิต ไม่มีผลึกวิญญาณใดๆ เหลืออยู่
ไม่เพียงเท่านั้น กรงเล็บภูตของมันดูเหมือนจะหลอมด้วยวิชาลับ ไม่ใช่สมบัติวิเศษใดๆ
เมื่อผู้ฝึกตนภูตนี้เสียชีวิต มันก็สลายไปโดยตรง