ตอนที่ 49

"ความหวังดีของคุณเสิ่น ฉันรับไว้แล้วค่ะ" เย่เส้าฮัวยิ้มบางๆ "ทีมของเราภายใต้แรงกดดันมากมายยังไม่ละทิ้งฉัน ฉันก็ย่อมไม่ทิ้งพวกเขาเช่นกัน"

เธอพูดจบแล้วก็เปิดประตูออกไป

เสิ่นเว่ยเว่ยที่ยังอยู่ในห้องพักหงุดหงิดจนมือสั่น เสียงของเธอสูงขึ้นมาก "เย่เส้าฮัว คิดให้ดีๆ เถอะ คนพวกนั้นอายุเยอะแล้ว ไม่มีทางที่จะสู้ในการแข่งขันระดับนานาชาติได้ ถ้าเธอพลาดโอกาสครั้งนี้ ฉันจะไม่มีวันรับเธอเข้าทีมของเราอีก เธอเลือกจะอยู่กับพวกเขา อย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ ถึงเสียใจก็สายเกินไปแล้ว!"

เย่เส้าฮัวทำเพียงแค่โบกมือแบบไม่ใส่ใจไปทางด้านหลัง แล้วก็ออกไปทานหม้อไฟกับหัวหน้าทีมของเธอ

โดยไม่เห็นสีหน้ามืดคล้ำของเสิ่นเว่ยเว่ยที่อยู่ข้างหลังเธอ

เพราะผู้เข้าร่วมแข่งขันอาชีพส่วนใหญ่เป็นนักศึกษา ดังนั้นจึงมีการแข่งขันตอนกลางคืน หลังจากอี้ฉีเฉินจบการถ่ายทอดสด เขาถึงจะมีเวลามาดูผลการแข่งขันครั้งแรก

"เย่เส้าฮัวช่างน่าปวดหัวจริงๆ" เพื่อนร่วมห้องที่ทำงานร่วมกับอี้ฉีเฉินพูดหลังจากทำการบ้านเสร็จ พร้อมถือแก้วน้ำเดินมาหาเขา "แฟนคลับของเทพธิดาเว่ยเว่ยหลายคนยังพกไข่เน่าไปด้วย ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง คงถูกล้อมจนเป็นหมาไปแล้วมั้ง เอ้อ"

เมื่อได้ยินชื่อเย่เส้าฮัว ใบหน้าของอี้ฉีเฉินก็เผยแววรำคาญและประชดเล็กน้อย "ฉันเตือนเธอแล้ว เธอหลงตัวเอง ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้"

เขาพูดพลางเปิดเว็บไซต์ทางการของ KPL ขึ้นมา

ทั้งคู่กำลังสนใจที่จะดูว่าเย่เส้าฮัวถูกแฟนๆ ที่โกรธแค้นปาไข่เน่าหรือไม่ และดูว่าแฟนๆ เหล่านี้ทำให้สนาม KPL พังหรือยัง "เสียดายจริง ถ้า Y เทพของเราเข้าร่วม KPL ตัวตลกแบบเธอคงไม่มีที่ยืน"

เมื่อพูดถึง Y แม้แต่อี้ฉีเฉินที่ปกติท่าทางเย็นชาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

ทั้งสองคนพูดคุยกันไปพลาง กดดูประกาศอย่างเป็นทางการไปพลาง เมื่อเห็นหัวข้อ ทั้งสองก็หยุดยิ้มทันที และดวงตาหรี่ลงด้วยความประหลาดใจ

ทีมที่ชนะรอบแรกกลับไม่ใช่ทีมของเสิ่นเว่ยเว่ย แต่เป็น...ทีมของเย่เส้าฮัว!

ด้านล่างยังมีคลิปวิดีโอการเล่นฆ่าห้าของเย่เส้าฮัวด้วยการใช้ตัวละครจูเก่อเหลียง การเล่นที่ฉูดฉาดขนาดนั้นใครๆ ก็ดูออก

ความคิดเห็นใต้ประกาศยิ่งบ้าคลั่ง ยอดไลก์สูงสุดพุ่งเป็นหมื่นแล้ว — “ใครลือกันว่าเย่เส้าฮัวเล่นเกมไม่เป็น? ถ้านี่เรียกว่าเล่นไม่เป็น แล้วพวกเราไม่ใช่เศษขยะหมดเหรอ?”

“ฉันตัดสินใจแล้ว จากนี้ไปไอดอลของฉันนอกจากเทพ Y แล้ว ก็ต้องมีเทพเย่ด้วย! ฆ่าห้านี่สุดยอดมาก เลือดฉันยังเดือดอยู่เลย!”

เย่เส้าฮัวทำให้คนติดตามเธอได้เก่งมาก หลังจากการแข่งขันครั้งนี้ ความนิยมของเธอก็พุ่งขึ้นไปสู่จุดสูงสุด

ในทางกลับกัน โพสต์ในเวยป๋อของเสิ่นเว่ยเว่ยที่เคยถูกแชร์โดยคนหมื่นกว่าคน ยอดไลก์ที่เคยสูงสุดคือโพสต์ที่บอกว่าเธอผิดหวังในวงการอีสปอร์ตและเสียใจอย่างยิ่ง

ตอนนี้ดูแล้ว คำแสดงความคิดเห็นเหล่านั้นช่างน่าขบขันและเสียดแทง จนช่วงหนึ่งแฟนๆ ของเสิ่นเว่ยเว่ยก็หายไปไม่น้อย

เสิ่นเว่ยเว่ยแย้มว่าอยากให้เย่เส้าฮัวโพสต์อธิบายอะไรสักอย่างเพื่อช่วยเธอ แต่เย่เส้าฮัวเป็นใครกัน คนที่แทงเธอลับหลัง เธอจะไปทำหน้าหนาสะสางปัญหาให้ได้ยังไง

การบอกเป็นนัยแบบนี้ เธอจะฟังไม่ออกได้ยังไง?

"อะไรกัน?!" เสิ่นเว่ยเว่ยยืนอยู่ที่ริมหน้าต่าง ชมวิวจากชั้นบนมองเห็นเย่เส้าฮัวกำลังพูดคุยกับซูอวิ๋นเสวียนอยู่ด้านล่าง มือของเธอกำแน่น "แค่แชมป์ LPL หนึ่งฤดูกาลก็กล้าหยิ่งแล้ว? ออนไลน์บอกว่าเธอคือตัวแทนของเทพซูคนต่อไปเหรอ? ตอนที่ฉันได้ถ้วยรางวัลระดับนานาชาติยังไม่กล้าหยิ่งแบบนี้เลย!"

"คุณหนูเสิ่น ไม่ต้องโมโห" ผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ มองไปด้านล่างอย่างดูแคลน "เธอจะทำอะไรก็แค่เป็นนักแข่งอีสปอร์ตเท่านั้น คุณยังเป็นนักสืบที่แม้แต่ FBI ระดับนานาชาติยังเคารพนับถือ ทำไมต้องไปเปรียบกับเธอด้วย ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ยอมรับคำเชิญของคุณ ขาดการฝึกฝนจากคุณ เธอก็ไม่มีทางเข้ารอบแปดทีมสุดท้ายในการแข่งขันนานาชาติได้ จะเอาอะไรไปเทียบกับคุณ"

เสิ่นเว่ยเว่ยละสายตากลับ ไม่ได้ตอบอะไร เธอไม่คิดว่าคำพูดของผู้ช่วยจะมีอะไรผิดเลย

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋าผู้ช่วยของเธอดังขึ้น "คุณเสิ่น หัวหน้าหน่วยสืบสวนมีเรื่องจะคุยกับคุณ..."

ทีมของเย่เส้าฮัวคว้าชัยใน KPL โดยชนะรวดถึงสิบห้านัด ไม่มีพ่ายแม้แต่นัดเดียว

สิบวันต่อมา พวกเขาออกเดินทางด้วยเครื่องบินเพื่อไปแข่งระดับนานาชาติ

"คุณซู ไม่คิดว่าคุณจะอ่อนแอแบบนี้" เย่เส้าฮัวยิ้มและบิดฝาขวดน้ำยื่นให้ซูอวิ๋นเสวียนที่หน้าซีดเผือด "ก็แค่นั่งเครื่องบิน ไม่ใช่ออกรบสักหน่อย"

ซูอวิ๋นเสวียนหน้าซีด ไม่พูดอะไร แต่เหงื่อเย็นบนหน้าผากแสดงถึงความกลัวของเขา แม้ตอนนี้จะลงจากเครื่องแล้ว ความกลัวก็ยังไม่ลดลงเลย

ผู้ช่วยของเขาทนไม่ไหว "คุณเย่ คุณซูของเรานั่งเครื่องบินครั้งแรก เขากลัวความสูง โดยเฉพาะกลัวเครื่องบิน อย่าพูดถึงเลยครับ"

กลัวความสูง? กลัวเครื่องบิน?

เมื่อได้ยิน เย่เส้าฮัวก็หยุดมือที่กำลังดึงกระเป๋า หันไปมองซูอวิ๋นเสวียนทันที

สายตาของเธอเหมือนคิดอะไรบางอย่างอยู่

อาจเป็นเพราะเธออึ้งไปนานจนผู้จัดการซูที่เดินตามมาด้วยเริ่มรู้สึกแปลกใจ "คุณเย่?"

เย่เส้าฮัวละสายตาอย่างไม่ใส่ใจ หยิบกระเป๋าของเธอขึ้นมาและยิ้ม "ไม่มีอะไร แค่คาดไม่ถึง คนที่ดูทรงอำนาจแบบคุณซูกลับกลัวเครื่องบินซะได้"

"ไม่เป็นไร" ซูอวิ๋นเสวียนยิ้มอย่างสงบ "ผมจะให้ผู้จัดการซูพาคุณไปที่โรงแรมก่อน ที่นี่ผมยังมีงานต้องจัดการ"

การแข่งขันระดับนานาชาติจะเริ่มตอนบ่ายสาม ตอนนี้พวกเขามีเวลาพักอีกห้าชั่วโมง

ทั้งสองแยกย้ายกันที่สนามบิน

โรงแรมที่พักอยู่ไม่ไกลจากสนามแข่ง ถ้าไม่มีรถติดใช้เวลาขับรถประมาณยี่สิบนาที เย่เส้าฮัวตื่นตอนบ่ายสองและลงมาด้านล่างเพื่อเตรียมไปสนามแข่ง

"ทำไมมาช้าจัง" ผู้จัดการซูถามเสียงเบา

เย่เส้าฮัวยิ้มบางๆ "ก็ไปเล่นกับเด็กน้อยในโรงแรมนิดหน่อย"

ผู้จัดการซูฟังแล้วไม่เข้าใจ เลยไม่ได้พูดอะไรต่อ เดินตามหลังเธอไป

ไม่คิดว่าจะเห็นเสิ่นเว่ยเว่ยอยู่ที่ชั้นล่าง

เสิ่นเว่ยเว่ยไม่ได้มาเพียงคนเดียว ข้างเธอมีผู้ชายในชุดดำที่ดูน่าเกรงขามหลายคน แต่ละคนดูไม่น่าเข้าถึง แต่กลับแสดงความเคารพต่อเธอ

ผู้ช่วยของซูที่อยู่ข้างหลังเย่เส้าฮัวเห็นภาพนั้นก็พูดเสียงเบา "นั่นคุณเสิ่น เธอควรจะทำงานกับคนจาก FBI"

น้ำเสียงเขามีแววชื่นชม

เสิ่นเว่ยเว่ย แม้ภายนอกจะเป็นเพียงลูกสาวของมหาเศรษฐี และเป็นสตรีมเมอร์อีสปอร์ต แต่แท้จริงแล้วเธอยังเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงระดับโลก ดูเหมือนว่าอาชญากรจะไม่สามารถหลุดรอดจากการวิเคราะห์ของเธอได้

ผู้จัดการซูรู้สึกชื่นชมเธอเช่นกัน

เย่เส้าฮัวเพียงมองไปนิดหน่อยก่อนละสายตากลับ สีหน้าและน้ำเสียงของเธอเรียบเฉย "อ้อ ไปกันเถอะ"

ผู้จัดการซูเห็นท่าทางเธอก็ไม่ได้พูดอะไร คนทั่วไปไม่ค่อยรู้ว่า FBI คืออะไร เขาเลยคิดว่าความสงบนิ่งของเย่เส้าฮัวเป็นเพราะเธอไม่รู้จัก FBI

แต่เขาไม่รู้เลยว่าผู้หญิงตรงหน้าคือคนที่แม้แต่ FBI ก็ยังต้องหลีกทางให้

เสิ่นเว่ยเว่ยกำลังพูดคุยกับหัวหน้าหน่วยสืบสวนอยู่ แต่หางตาเห็นเย่เส้าฮัวกับผู้จัดการซู

ผู้จัดการซูอยู่ที่นี่ แสดงว่าซูอวิ๋นเสวียนต้องอยู่ไม่ไกลแน่!

เมื่อคิดถึงซูอวิ๋นเสวียนที่ปกติไม่ยอมขึ้นเครื่องบิน แต่ครั้งนี้ยอมทำลายกฎ เสิ่นเว่ยเว่ยรู้สึกถึงความอิจฉาที่ยากจะบรรยายออกมา เธอกำหมัดแน่น หันไปพูดกับหัวหน้าหน่วย "คุณมีคำสั่งปิดกั้นใช่ไหม? ผู้ก่อการร้ายคนนี้เจ้าเล่ห์มาก ใช้ข้ออ้างอะไรก็ได้ในการปิดโรงแรมก่อน ฉันคาดว่าเขาน่าจะอยู่แถวนี้ ครั้งนี้ห้ามปล่อยให้เขาหลุดมือไปอีก ใครจะรู้ว่าถ้าเขาหลบหนีอีกจะเกิดอะไรขึ้นอีก?"

หัวหน้าหน่วยสืบสวนไม่ลังเลเลย "คุณเสิ่น ว่ามาเถอะ มีคำสั่งอะไรอีกไหม?"

แม้แต่คนของ FBI ยังให้เกียรติเธอขนาดนี้ เสิ่นเว่ยเว่ยรู้สึกพอใจมาก เธอยิ้มออกมา "ไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดในโรงแรมให้ครบ ถึงแม้ 'เรดสไปเดอร์' จะเชี่ยวชาญการแฮ็ก และกล้องวงจรน่าจะอยู่ในการควบคุมของเขา แต่เราคงหาเบาะแสบางอย่างได้ ปิดโรงแรมไว้ก่อน ตามที่ฉันบอกจะจับเขาได้แน่"

ด้านเย่เส้าฮัวกับผู้จัดการซูกำลังจะออกจากโรงแรม ชายในชุดดำที่ถืออาวุธสองคนก็เข้ามาขวาง "FBI กำลังทำคดี ทุกคนในโรงแรมห้ามออกไป"

ผู้จัดการซูสีหน้าเปลี่ยนไป อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงเวลาแข่งระดับนานาชาติแล้ว

เขารีบอธิบายกับคนของ FBI และเอ่ยชื่อเสิ่นเว่ยเว่ย

เมื่อได้ยินชื่อเสิ่นเว่ยเว่ย สีหน้าของสองคนนั้นอ่อนลงเล็กน้อย

ในตอนนั้นเอง เสิ่นเว่ยเว่ยเดินเข้ามาพร้อมหัวหน้าหน่วยสืบสวน เธอยกคอมพิวเตอร์ขึ้นมาและขอโทษ "คุณเย่ ขอโทษนะคะ เราพบหลักฐานว่าตั้งแต่ช่วงบ่ายโมงถึงบ่ายโมงครึ่งวันนี้ คุณโจมตีระบบวิดีโอของโรงแรมและระบบของ FBI ตัวตนของคุณน่าสงสัยมาก ก่อนจะตรวจสอบทุกอย่างเสร็จ คุณไม่สามารถออกจากโรงแรมได้"

พลาดการแข่งขันระดับนานาชาติ ไม่เพียงแค่หลุดจากรอบ 8 ทีม อาจจะไม่ถึงรอบ 16 เลย แฟนๆ ในประเทศที่คลั่งไคล้เธอคงจะผิดหวังและเลิกติดตามเธอแน่