ตอนที่ 53

เขาจำได้ดีว่าในครั้งนั้น เย่เส้าฮัวแค่มองแวบเดียว แล้วทุกคนใน FBI ก็ไม่เชื่อเธอ เพราะว่าเธอเพียงแค่มองเท่านั้น แต่กลับสามารถคาดเดาได้ทั้งหมด?

เมื่อนึกถึงเสิ่นเว่ยเวยที่ใช้เวลาคำนวณอยู่หน้าคอมพิวเตอร์นานขนาดนั้น ยิ่งทำให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน!

เย่เส้าฮัวไม่สนใจเขา แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ใส่หูฟังและเปิดไมค์ “มาเถอะ เรามาต่อกัน...ไม่ๆ ไม่ได้จะเล่นเกม แต่ฉันจะไลฟ์สดกินข้าว... ขอบคุณคุณชาที่ส่งจรวดมาให้...”

เธอพูดไปพลางเดินออกจากห้อง ทุกอย่างดูเหมือนเป็นปกติ ทิ้งคนกลุ่มหนึ่งให้ยืนมองหน้ากันไปมา

“ไม่แปลกใจเลยที่ตอนแรกคุณเย่กำลังนั่งเล่นเกม เธอไม่ได้ไลฟ์สดอย่างไร้สติอย่างที่เราคิด แต่เธอแค่ไม่ได้ใส่ใจต่างหาก…” มีคนพึมพำขึ้น

เมื่อนึกได้ว่าตัวเองเคยเยาะเย้ยเธอ เขาก็อยากย้อนเวลาไปซ่อนตัวลงใต้ดินเสียจริง

“คุณซู…” ลูกน้องของซูอวิ๋นเสวียนเหงื่อซึมขึ้นมาทันที “คุณเย่เธอ…”

จากที่เคยเรียกชื่อเพียง “เย่เส้าฮัว” กลายเป็น “คุณเย่” สะท้อนถึงท่าทีที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

เมื่อนึกถึงตอนที่คุณซูเพิ่งระดมกำลังทั้งหมดไปยังที่ของคุณเย่ นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมคุณซูถึงเชื่อมั่นในตัวเธอขนาดนี้

“ติดต่อ FBI และเตรียมตัวกลับประเทศ” ซูอวิ๋นเสวียนพูดด้วยท่าทีหนักแน่น ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

“แต่หัวหน้าทีมสืบสวนโทรมาแล้วนี่ครับ?” คนหนึ่งถือโทรศัพท์ถามด้วยความงงงัน

ซูอวิ๋นเสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่ต้องสนใจ”

เมื่อคนของ FBI มาถึง ซูอวิ๋นเสวียนและทีมของเขาก็ออกนอกชายแดนไปแล้ว

ผู้ช่วยของเย่จงกั๋วไม่ได้พบเย่เส้าฮัวมาหลายวัน เมื่อเห็นว่าเย่กรุ๊ปกำลังจะล้มลง เย่จงกั๋วจึงทนไม่ไหวไปที่บริษัทฟางเพื่อหาเย่เส้าฮัว

เมื่อไปถึง เขาเห็นว่ามีหลายคนยืนรออยู่หน้าห้องไลฟ์ของเย่เส้าฮัว ดูเหมือนจะรอให้เธอถ่ายทอดสดเสร็จ

“คุณเป็นคนจากวงการไหนล่ะ?” ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนคนหนึ่งยิ้มถามเย่จงกั๋ว

เย่จงกั๋วรู้สึกคุ้นกับรอยยิ้มนั้น แต่ยังไม่ทันได้ตอบ ประตูห้องไลฟ์ของเย่เส้าฮัวก็เปิดออก

ทุกคนรีบเข้าไปเบียดเสียดกันเหมือนอยู่ในตลาดสด

เย่จงกั๋วที่กำลังแสดงท่าทีรังเกียจก็ได้ยินบทสนทนาของพวกเขา

“คุณเย่ครับ FBI ขอเชิญคุณเข้าร่วมอย่างจริงใจ คุณไม่ต้องเช็กอินทุกวัน แค่ใช้นิ้วมือทำงานเล็กๆ เวลาที่ต้องการก็พอ ทุกปีเราจะจ่ายให้คุณ 20 ล้าน... อย่าดันผม! ถึงคุณจะเป็นนายพลแต่ผมก็กลัวที่ไหน! ระวังไว้เถอะ ผมจะเอาคนไปทำลายฐานฝึกของคุณ!”

“20 ล้าน... ก็แค่ค่าใช้จ่ายของคดีเดียวเองไม่ใช่เหรอ? ทางกระทรวงกลาโหมขอเชิญคุณอย่างจริงใจ…”

“พวกคุณนี่ไม่คิดจะเป็นมิตรกับผู้สูงอายุหน่อยเหรอ?”

เย่จงกั๋วรู้สึกสะท้าน เมื่อมองไปก็พบว่าคนที่ถูกเบียดไปด้านข้างคือคนที่มักเห็นในโทรทัศน์

คนเหล่านี้ที่เพียงคนเดียวก็สามารถเขย่าวงการได้ กลับมาอยู่หน้าห้องไลฟ์ของเย่เส้าฮัว ถ้าคนอื่นเห็นคงตกใจกันหมด

ผู้ช่วยของเย่จงกั๋วถึงกับอ้าปากค้าง แม้แต่เย่จงกั๋วเองก็ตะลึงไม่เชื่อสายตา

แค่คนเดียวจากคนเหล่านี้ที่พร้อมจะสนับสนุนเย่กรุ๊ป ก็เพียงพอที่จะทำให้บริษัทเติบโตมั่นคงไปได้อีกนาน!

โดยเฉพาะเมื่อฟางกรุ๊ปมาเกลี้ยกล่อมให้เย่เส้าฮัวกลับมาเปิดไลฟ์ที่บ้าน เขาก็ไม่ควรจะปฏิเสธเลย

เมื่อเปรียบเทียบกับเย่เส้าฮัวแล้ว สวีเฟยเฟยที่ถูกด่าทั้งโซเชียลเป็นใครกันล่ะ?

ถ้าเขารู้แต่แรกว่าเย่เส้าฮัวมีพรสวรรค์และความสามารถขนาดนี้ เขาคงไม่ยอมละทิ้งเธอเด็ดขาด!

ก่อนมา เย่จงกั๋วยังคิดอยู่เลยว่าเย่เส้าฮัวจะยอมกลับบ้านไหม แต่เมื่อมาถึงแล้วก็พบว่าเธอไม่ได้สนใจเขาเลย และเจ้าหน้าที่ก็ยิ้มขอให้เขาออกไป

เขารู้สึกเสียใจจนแทบกระอักเลือด สุดท้ายต้องให้ออกมาอย่างกระวนกระวายจากประตูใหญ่ของบริษัทฟาง

“เป็นยังไงบ้าง? เธอยอมเจอคุณไหม?” แม่สวีที่กำลังตั้งครรภ์เดินเข้ามาถามทันทีเมื่อเห็นเขาออกมา

เมื่อได้ยินคำถามนี้ เย่จงกั๋วก็โกรธขึ้นมา “เจอ? เจออะไร?! ถ้าตอนนั้นไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงไม่ไล่ลูกสาวที่ดีของฉันออกจากบ้าน!”

หลังจากที่เย่กรุ๊ปกำลังล้มลงเพราะขาดเงินหมุนเวียน ในที่สุดก็ต้องประกาศขายสินทรัพย์ สวีเฟยเฟยที่เคยใส่ร้ายเย่เส้าฮัวว่าใช้คนเล่นเกมแทนก็โดนสังคมประณาม ไม่สามารถล้างมลทินได้ และไม่ต้องพูดถึงการเป็นเทพธิดาแห่งอีสปอร์ตในอดีต

ในที่สุด เย่กรุ๊ปก็ล่มสลายลง เหลือเพียงความว่างเปล่า อี้ฉีเฉินก็เลิกกับสวีเฟยเฟย

เย่เส้าฮัวไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้นัก เธอกำลังฟังคนของ FBI คุยกัน

ตั้งแต่กลับประเทศมา เธอก็ยังไม่เคยเจอเสิ่นเว่ยเว่ย ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าเสิ่นเว่ยเวยถูกกักตัวโดยคนของ FBI

ก่อนหน้านี้ ในการต่อสู้ เธอได้รับบาดเจ็บที่ท้องเป็นแผลขนาดใหญ่ เธอกลัวเจ็บ จึงรีบใช้ระบบแลกยามารักษา ยาที่ระบบนำออกมาดีขนาดไหนนะ?

ต่อหน้าผู้คนมากมาย รอยแผลที่ยาวกว่า 10 เซนติเมตรของเสิ่นเว่ยเวยหายเป็นปกติในพริบตา ไม่แปลกใจเลยที่เธอถูกกักตัวไว้เพื่อทำการวิจัย

ตอนนี้ เสิ่นเว่ยเวยอยู่ในห้องทดลองของ FBI เธอรู้ดีว่าเรื่องของระบบไม่ควรให้คนอื่นรู้

การที่เธอมีระบบนั้นทำให้เธอไม่มีวันตาย เธอจะสะสมแต้มให้เพียงพอเพื่อซื้อยันต์ล่องหน แล้วเมื่อถึงเวลานั้นเธอจะสามารถหนีออกไปได้

ที่สำคัญกว่านั้น เธอได้ใส่ยาพิษลงในแหล่งน้ำของ FBI ซึ่งหากไม่มียาถอนพิษจากร้านค้าในระบบ พิษนี้ก็ไม่มีทางรักษา

“ถ้าพวกคุณปล่อยฉันออกไป พิษที่พวกคุณโดนจะได้รับการรักษา แต่ถ้าไม่…ก็เตรียมตัวไว้เถอะ...” เสิ่นเว่ยเวยพูดอย่างมีสีหน้าอิดโรย

คนของ FBI มองหน้ากันด้วยความสับสนและกระซิบว่า “ไปถามคุณซูกับคุณเย่ก่อน…”

เสิ่นเว่ยเวยมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มเยาะ แม้ว่าจะมีคุณซูกับคุณเย่มากกว่านี้มาเพิ่มอีกสักสิบคน เธอก็ไม่กลัว

ยาพิษของระบบนั้น จะมีทางแก้ได้อย่างไรสำหรับคนธรรมดาเหล่านี้?

ตราบใดที่ 454 ยังอยู่ สักวันหนึ่งเธอ เสิ่นเว่ยเวย จะกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง

เมื่อนึกถึงจุดนี้ เธอก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย

ขณะนั้นเอง อยู่ๆ ก็มีร่างเงาหนึ่งปรากฏขึ้นในห้องทดลองที่เกือบจะปิดตาย

“เธอ...เย่เส้าฮัว! เธอ…เธอ…เธอมาได้ยังไง?!” เสิ่นเว่ยเวยชี้ไปยังร่างเงาที่ปรากฏขึ้นทันใด ตาพราวไปด้วยความตกใจ

ระบบรักษาความปลอดภัยภายนอกไม่มีการแจ้งเตือนอะไรเลย

เธอมาที่นี่ได้ยังไงกัน?

ขณะเดียวกัน แววตาของเสิ่นเว่ยเวยก็เปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยม ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับออกไปอีก

เธอเรียกระบบในใจ 【ยันต์หยุดนิ่ง 454 เร็ว เอายันต์หยุดนิ่งมาให้ฉัน!】

【หัก 150 แต้ม แลกยันต์หยุดนิ่งหนึ่งอัน!】

เสิ่นเว่ยเวยกำยันต์หยุดนิ่งไว้ในมือ ใจเริ่มเย็นลง แม้จะเสียดายแต้ม แต่เธอก็อยากให้เย่เส้าฮัวได้ลองลิ้มรสของการถูกกักขังดูบ้าง

เธอไม่เชื่อเลยว่า FBI จะไม่สนใจระบบป้องกันของที่นี่!

แต่แทนที่เย่เส้าฮัวจะถูกหยุดนิ่งอย่างที่ควรจะเป็น เธอกลับเดินเข้ามาหาเธอเรื่อยๆ เหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากยันต์หยุดนิ่งเลย

ดวงตาของเสิ่นเว่ยเวยเบิกกว้าง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

เย่เส้าฮัวค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างไม่เร่งรีบ มองเสิ่นเว่ยเวยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “ที่แท้มันชื่อ 454 นี่เอง เป็นชื่อที่ไม่เลวเลยนะ”