ตอนที่ 46

"นายพูดกับฉันในฐานะแฟนของสวีเฟยเฟยเหรอ?" เย่เส้าฮัวหยุดเดินเล็กน้อยก่อนจะหันมามองอี้ฉีเฉิน

"เธอโตแล้วนะ เลิกทำตัวโง่ๆ ไร้เดียงสาได้แล้วไหม?" อี้ฉีเฉินพูดต่อ เนื่องจากเย่เส้าฮัวดูดีขึ้นกว่าทุกวัน ทำให้เขาอดพูดไม่ได้อีกหน่อย "การตายของแม่เธอเกี่ยวอะไรกับเฟยเฟยและแม่เลี้ยงของเธอ? พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิดกับเธอสักนิด ฟังนะ ตอนนี้แม่เลี้ยงของเธอกำลังท้อง เด็กคนนี้เกิดมาเมื่อไร อำนาจในบ้านเย่จะอยู่ในมือของพวกเขามากกว่าเธอ แล้วฟางกรุ๊ปก็กำลังตกต่ำ เธอคิดว่าชีวิตหลังจากนี้ของเธอจะดีได้ไหม?"

เมื่อคิดดู เขาอดรู้สึกสงสารเย่เส้าฮัวไม่ได้ เพราะลูกที่อยู่ในท้องของแม่เลี้ยงคือเด็กผู้ชาย

แม้ว่าสวีเฟยเฟยจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเย่จงกั๋ว แต่เธอก็มีน้องชายที่มีสิทธิ์สืบทอดมรดกทั้งหมดของบ้านเย่

ตรงกันข้าม เย่เส้าฮัวกลับดูน่าสงสารที่สุด ไม่มีใครในบ้านเย่ที่จะอยู่ข้างเธอ นอกจากแม่ของเธอที่จากไปแล้ว

"ฉันออกจากบ้านเย่มานานแล้ว" เย่เส้าฮัวหันหน้ากลับและเดินไปทางประตูต่อพร้อมยิ้มเล็กน้อยอย่างไม่แยแส "อีกอย่าง ใครบอกว่าสิ่งที่ฉันทำในเกมมันเป็นการเล่นสนุก?"

เป้าหมายของเธอ คือการมุ่งสู่เวทีระดับนานาชาติ

หมายความว่าอะไร? อี้ฉีเฉินกำลังจะถาม แต่เย่เส้าฮัวก็เดินจากไปไกลแล้ว

"ฉีเฉิน ช่างเถอะ" เพื่อนชายคนหนึ่งตบไหล่เขาเบาๆ แล้วหัวเราะเยาะ "เธอคิดว่าซื้อที่นั่งในทีมมืออาชีพแล้วคนอื่นจะมองว่าเธอเก่งได้เหรอ? จะเทียบกับเฟยเฟยเทพธิดาของเราได้ยังไง? ตลกจริงๆ"

อี้ฉีเฉินได้ยินแล้วถอนหายใจ ตั้งแต่เริ่มรู้จักกับเย่เส้าฮัว เขาก็รู้ว่าเธอดื้อและไม่มีความคิด ตอนนี้เขาแค่หวังจะเตือนเธอสักนิด

แต่เธอกลับไม่ฟังคำพูดของเขาแม้แต่น้อย อี้ฉีเฉินจึงเลิกพยายามที่จะพูดอะไรอีกแล้ว เขาทำดีที่สุดแล้วกับการเตือนเธอ

ส่วนสิ่งที่เย่เส้าฮัวจะเผชิญในอนาคต มันไม่เกี่ยวอะไรกับเขาอีกแล้ว

ที่สำนักงานซูกรุ๊ป ซูอวิ๋นเสวียนนั่งอยู่ที่เก้าอี้ มุมปากแย้มเล็กน้อย "เธอเลือกคนพวกนี้สี่คนใช่ไหม? แน่ใจแล้วเหรอ?"

เย่เส้าฮัวพยักหน้า "ใบสมัครล่ะ?"

ซูอวิ๋นเสวียนหันไปมองผู้จัดการซู ผู้จัดการซูจึงรีบส่งใบสมัครให้เย่เส้าฮัว

ระหว่างส่งใบสมัครให้เย่เส้าฮัว ถึงแม้ซูอวิ๋นเสวียนจะอยู่ในห้อง ผู้จัดการซูก็ยังอดถามไม่ได้ "คุณซู คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมกับสี่คนนี้?"

ทั้งสี่คนนี้ มีหัวหน้าทีม อันดับสอง และอันดับสาม ซึ่งต่างก็อายุมากแล้ว การตอบสนองและความเร็วมือช้ากว่าคนหนุ่มสาว ส่วนเด็กเนิร์ดอีกคนก็แค่เด็กใหม่ที่ไม่มีชื่อเสียงอะไร นอกจากหน้าตาที่ดี

"ใช่" เย่เส้าฮัวเซ็นชื่อในใบสมัครทันทีด้วยลายมือแบบเรียงพู่กัน อ่อนโยนแต่แข็งแกร่ง จนทำให้ซูผู้ช่วยอดตื่นเต้นไม่ได้

เธอเซ็นชื่ออย่างมั่นใจ ในขณะที่หัวหน้าทีมและคนอื่นๆ กลับลังเล พวกเขารู้ถึงความสามารถของตัวเองดี และหลังจากฝึกซ้อมกับเย่เส้าฮัวในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถตามความเร็วของเธอได้เลย

"คุณเย่...ผม..." หัวหน้าทีมพยายามจะพูด

"หัวหน้า คุณเป็นผู้สนับสนุนหลักของทีม โปรดคิดดูให้ดีนะ ตอนแรกคุณก็เริ่มเล่นจากระดับบรอนซ์ และค่อยๆ สะสมประสบการณ์จนขึ้นไปถึงอันดับหนึ่งในระดับราชา หากคุณพลาดโอกาสนี้ไป อาจจะไม่มีโอกาสพิสูจน์ตัวเองอีกแล้ว คุณแน่ใจหรือว่าจะยอมแพ้?" เย่เส้าฮัวหมุนปากกาในมือ มองไปยังหัวหน้าและคนอื่นอีกสองคนที่เหลืออยู่

หัวหน้าทีมเงียบไป เขาอาจเป็นผู้เล่นอาวุโสและอายุค่อนข้างมากในวงการอีสปอร์ต แต่เขาก็อายุแค่ 24 เท่านั้น

บางทีวันหนึ่งเขาอาจต้องสวมชุดสูทเข้าสู่สังคมจริงๆ และเลิกเล่นเกม แต่คงไม่ใช่ตอนนี้

ญาติพี่น้องหลายคนในครอบครัวเขาไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำ พวกเขาดูถูกและเยาะเย้ยที่เขาเลือกเส้นทางนี้ ซึ่งถึงขั้นต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันจากการขัดใจเสิ่นเว่ยเว่ย แต่เขาก็ยังเดินมาได้ไกลถึงขนาดนี้

อาจจะใช่ ที่การเล่นเกมทำให้การเรียนของพวกเขาเสียหายไปบ้าง แต่เขาก็ไม่เคยเสียใจที่ตัดสินใจเช่นนั้น

เขายังไม่เคยนำตัวละคร "ไป๋ฉี" ของเขาสู่เวที KPL เพื่อชิงชัยชนะ

คนที่ไม่ได้เล่นเกมอาจไม่เข้าใจ แต่นี่คือช่วงเวลาที่เป็นความทรงจำและความฝันของพวกเขา

แม้อยู่ในความมืด แต่หัวใจยังมุ่งไปสู่แสงสว่าง

แววตาของหัวหน้าทีมเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาหยิบปากกาขึ้นมาและเซ็นชื่ออย่างหนักแน่น

เมื่อเย่เส้าฮัวและคนอื่นๆ เดินออกมาจากห้องนั้น ก็เจอเสิ่นเว่ยเว่ยที่กำลังเดินขึ้นบันได

เสิ่นเว่ยเว่ยทำหน้าแปลกๆ เมื่อเห็นเย่เส้าฮัวและหัวหน้าทีม ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานหลังจากได้รับอนุญาตจากซูอวิ๋นเสวียน

"คุณซู ฉันได้ยินมาว่าคุณสนับสนุนเงินทุนสามสิบล้านให้กับทีมหมายเลขเก้า?" เสิ่นเว่ยเว่ยมองซูอวิ๋นเสวียน เธอมักจะเห็นเขาเป็นคนที่มีความเยือกเย็น

นี่เป็นครั้งแรกที่เขายอมเสี่ยงขนาดนั้น เพียงเพื่อพาทีมของเย่เส้าฮัวเข้าสู่ลีก LPL

เงินสามสิบล้านเป็นงบที่เธอใช้กับทีมหลักของเธอเท่านั้น

เธอรู้ว่าซูอวิ๋นเสวียนมีเงินมากมาย แต่ไม่เคยเห็นเขายอมใช้เงินมากขนาดนี้ และไม่สนใจผลกำไรหรือชื่อเสียงของตัวเอง

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูอวิ๋นเสวียนที่กำลังดูเอกสารอยู่ ก็พูดโดยไม่เงยหน้า “ใช่”

เสิ่นเว่ยเว่ยกำมือเล็กน้อย "คุณซู ขอพูดตรงๆ นะ สวีเฟยเฟยเป็นน้องสาวของเย่เส้าฮัว และเธอเคยบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องของเย่เส้าฮัว ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงใจดีกับเย่เส้าฮัวขนาดนี้ แต่เธอเพิ่งเล่นเกมนี้ได้ไม่นาน คุณคิดว่าเธอมีความสามารถพอจะไปแข่งในลีกได้จริงๆ หรือ? วงการอีสปอร์ตคือพื้นที่ที่ยุติธรรมที่สุดในใจฉัน ฉันหวังว่าคุณจะพิจารณาให้รอบคอบ"

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ซูอวิ๋นเสวียนเงยหน้าขึ้นมองเธอ ใบหน้าแสดงความเยือกเย็น

“ผมเชื่อมั่นในวิจารณญาณของตัวเอง ตอนที่คุณเข้ามาร่วมงานกับบริษัทครั้งแรก มีหลายคนที่ไม่เชื่อในความสามารถของคุณ แต่ผมก็ยังยืนยันที่จะใช้งานคุณ ครั้งนี้ก็เช่นกัน ไม่มีใครสงสัยการตัดสินใจของผมเลย ยกเว้นคุณ”

"เธอจะเทียบกับฉันได้ยังไง?" เสิ่นเว่ยเว่ยโต้ตอบทันที

“พอแล้ว คุณออกไปเถอะ” ซูอวิ๋นเสวียนไม่หันไปมองเธอ แต่เริ่มเปิดเอกสารฉบับอื่นขึ้นมา สีหน้าและน้ำเสียงเย็นชา

เชื่อมั่นในวิจารณญาณของตัวเอง? เสิ่นเว่ยเว่ยมองซูอวิ๋นเสวียนด้วยสายตาเคลือบแคลง การปล่อยให้นักเล่นหน้าใหม่ลงแข่งขันลีกนั่นคือวิจารณญาณของเขางั้นหรือ? นี่เป็นครั้งแรกที่เธอสงสัยในความสามารถที่ไร้เทียมทานของซูอวิ๋นเสวียน

ความอิจฉาที่ไม่อาจอธิบายได้ลามขึ้นมาจากในอก ก่อนปิดประตู เสิ่นเว่ยเว่ยพูดขึ้นอย่างแผ่วเบา "คุณซู คุณเคยเป็นตำนานด้านการลงทุน แต่คราวนี้คุณทำพลาดและโง่มากจริงๆ"

ใช่ ซูอวิ๋นเสวียนพูดถูก ในอดีตเธอเองก็มีความสามารถมากพอที่จะเข้าร่วมทีมกับซูอวิ๋นเสวียนในเวที KPL และคว้ารางวัลระดับนานาชาติมาได้

แต่เย่เส้าฮัวไม่เหมือนกับเธอ

เธอมีระบบที่แข็งแกร่ง ระบบจะให้ภารกิจเพื่อพัฒนาทักษะในเกม เพิ่มความสามารถของเธอได้หลายเท่า ทำให้เธอพัฒนาตัวเองได้เร็วกว่าคนทั่วไปหลายเท่า

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงสามารถตามทันทีมและคว้าถ้วยรางวัลได้

แต่เย่เส้าฮัวมีอะไรบ้าง? เธอจะมาเปรียบเทียบกับคนที่มีระบบอย่างเธอได้ยังไง?