ตอนที่ 467

ตอนที่ 467 ถูกข้าล้อมไว้หมดแล้ว

เหล่าผู้บำเพ็ญจากกองอัศวินทองคำที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เห็นเฉินหยางบุกตะลุยเข้ามาในสมรภูมิเพียงลำพัง โดยไร้ซึ่งกระบวนทัพหรือเพื่อนร่วมทีมคอยคุ้มกัน มีท่าทีราวกับคนบ้าบิ่นบุกชาร์จเพียงลำพัง ต่างก็พากันแสยะยิ้มด้วยความดูแคลนและขบขันในแววตา

ภายในกลุ่มกองอัศวินทองคำ เรินเจิ้งเหว่ย ผู้เป็นหัวหน้ามีแววตาเย็นชา เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย เขาสั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แม้กฎการประลองจะเขียนไว้ชัดเจนว่าห้ามสังหารกัน ให้หยุดเพียงแค่แตะตัว แต่ในการประลองบนสังเวียน การกระทบกระทั่งจนได้รับบาดเจ็บเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้"

"พวกเจ้าไม่ต้องเกรงใจ! เริ่มจากจัดการเจ้าคนโง่เขลาที่ไม่เจียมตัวคนนี้ก่อน! ทุกคนลงมือพร้อมข้า จัดการมันให้เร็วที่สุด ใช้ความเร็วสายฟ้าแลบสยบมันให้ได้ อย่าได้ปราณีและอย่าให้เกิดข้อผิดพลาด!"

ผู้บำเพ็ญที่อยู่เบื้องหลังเรินเจิ้งเหว่ยกว่าสิบคนหัวเราะร่า จิตสังหารปรากฏขึ้นทันที

คนกลุ่มนี้ล้วนเป็นทหารกล้าที่ลัทธิไฟศักดิ์สิทธิ์ส่งมาโดยลับ การสังหารผู้บำเพ็ญท้องถิ่นสำหรับพวกเขาไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลใจเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังเป็นสิ่งที่พวกเขาปรารถนาเสียด้วยซ้ำ

การสังหารกันต่อหน้าธารกำนัลย่อมต้องระวัง แต่ภายใต้กฎของการประลองบนสังเวียน ต่อให้พลาดพลั้งสังหารคู่ต่อสู้ไป ก็ไม่มีใครสามารถเอาผิดหรือตั้งคำถามได้

เรินเจิ้งเหว่ยตัดสินใจเด็ดขาด เขาเป็นผู้นำทีมด้วยตนเอง พร้อมด้วยยอดฝีมืออีกห้าคนพุ่งตัวออกมาพร้อมกัน การเคลื่อนไหวของทั้งหกคนนั้นประสานกันอย่างแนบเนียน

ชั่วพริบตาเดียวก็รวมตัวกันเป็นค่ายกลหกแฉกพิฆาต กักขังเฉินหยางที่บุกเดี่ยวเข้ามาไว้ที่ใจกลางค่ายกลทันที!

อีกฝั่งของสังเวียน เหล่าผู้บำเพ็ญจากที่ประชุมโต๊ะกลมเห็นภาพนี้ ความสิ้นหวังก็พุ่งทะยานถึงขีดสุด

เดิมทีพวกเขาหวังว่าเฉินหยางและหยางหงหยวนที่ประธานฮันต้าทุ่มเงินจ้างมาจะเป็นตัวพลิกเกม แต่ไม่นึกเลยว่าคนเหล่านี้จะบุ่มบ่ามและโง่เขลาถึงเพียงนี้!

นี่คือการประลองแย่งชิงไข่มุกมังกรทองที่เน้นความเร็วและกลยุทธ์ ต้องมีการประสานงานเชิงรุกและรับ แต่เฉินหยางกลับบุกดุ่มๆ เข้ามาโดยไม่มีแผนการอะไรเลย!

ในทันทีนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญจากที่ประชุมโต๊ะกลมต่างตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก: หากบุกเข้าไปช่วยก็จะติดกับดักค่ายกลของฝ่ายตรงข้าม กลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบไปโดยปริยาย แต่หากยืนดูเฉยๆ กำลังรบระดับยอดฝีมือก็ต้องสูญเสียไป และหมดหวังที่จะชิงไข่มุกมังกรทองอย่างแน่นอน!

ในกลุ่ม อู๋เฟิงขบฟันแน่นด้วยความร้อนรน สุดท้ายก็สั่งการเสียงต่ำ "ทุกคนฟังคำสั่ง! บุกเข้าไปช่วยสหายเต๋าเฉินเดี๋ยวนี้! ช่วยคนออกมาแล้วถอยทันที ค่อยมาวางแผนใหม่!"

เหล่าผู้บำเพ็ญที่ประชุมโต๊ะกลมจำต้องจำใจยอมรับคำสั่ง กำลังจะบุกเข้าไปช่วย

ทว่าหยางหงหยวนที่อยู่ข้างๆ กลับเอ่ยขึ้นเบาๆ ห้ามเอาไว้ "จะวุ่นวายไปทำไม? พวกท่านไม่ต้องไปช่วยสหายเต๋าเฉินหรอก พวกเราอ้อมไปล้อมจากทางหลัง ตัดกำลังกองอัศวินทองคำที่เหลือ ชิงความได้เปรียบไปก่อนเถอะ"

อู๋เฟิงได้ยินดังนั้นก็นึกด่าหยางหงหยวนในใจว่าช่างเลือดเย็นเห็นแก่ตัว พวกเขากับเฉินหยางมาด้วยกัน แต่พออีกฝ่ายตกอยู่ในวงล้อมกลับไม่ช่วย ซ้ำยังคิดจะใช้เฉินหยางดึงดูดความสนใจเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง!

ในขณะที่อู๋เฟิงกำลังลังเลอยู่นั้น การปะทะที่ใจกลางสังเวียนก็ได้ระเบิดขึ้น!

เรินเจิ้งเหว่ยผู้คุมค่ายกลหกแฉก สะบัดมือเพียงครั้งเดียว พลังวิญญาณของทั้งหกคนก็พุ่งสูงขึ้น อิทธิฤทธิ์อันดุดันหกสายผนึกทุกช่องทางหลบหนีของเฉินหยางเอาไว้แน่น แล้วบดขยี้ลงมา!

เฉินหยางที่ติดอยู่ในวงล้อมไม่เพียงไม่เกรงกลัว กลับแหงนหน้าหัวเราะลั่น ความมั่นใจเต็มเปี่ยม!

"พวกเจ้าถูกข้าล้อมไว้หมดแล้ว!"

ชั่วพริบตา อิทธิฤทธิ์ธาตุทอง ธาตุดิน ธาตุลม และธาตุไฟ ทั้งสี่ธาตุขั้นสมบูรณ์ไร้ที่ติระเบิดออกมาพร้อมกัน กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินทั้งสี่ผสานรวมเป็นหนึ่งเดียว พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ครอบคลุมไปทั่วสังเวียนประทุขึ้น!

นี่ไม่ใช่การบวกเลขธรรมดา! 1+1+1+1 ไม่เพียงพอที่จะอธิบายความน่ากลัวของพลังนี้ได้!

อิทธิฤทธิ์ทั้งสี่เสริมแรงซึ่งกันและกัน พลังที่ระเบิดออกมานั้นทั้งโหดร้าย ดุดัน แข็งแกร่ง และรวดเร็วปานสายฟ้า!

เปรี้ยง—!

ไม่มีเสียงระเบิดที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน มีเพียงเสียงปะทะของพลังงานที่เงียบงันแต่หนักแน่น!

ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งจากกองอัศวินทองคำที่บุกเข้ามา ถูกพลังกฎเกณฑ์อันมหาศาลบดขยี้จนแหลกละเอียด ร่างกายกลายเป็นผงฝุ่นกระจายไปในอากาศ ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก!

เรินเจิ้งเหว่ยเบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่

เขาเห็นชัดเจนว่าท่าไม้ตายที่เขาเตรียมมาคว้าน้ำเหลว และในชั่วพริบตา เพื่อนร่วมทีมของเขาก็หายไปหนึ่งคนโดยที่เขาไม่ทันสังเกตเห็นกระบวนการตายด้วยซ้ำ!

เขายังไม่ทันได้ตั้งสติหรือสั่งการแก้ค่ายกล ร่างของเฉินหยางก็วูบมาตรงหน้าประหนึ่งภาพหลอน!

อิทธิฤทธิ์ที่บดขยี้ทุกสรรพสิ่งตกลงมาอีกครั้ง ผู้บำเพ็ญขั้นสมบูรณ์รายที่สองก็ร่วงลงไปดับสูญทันที!

เฉินหยางเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับกระสวยในชั่วพริบตา ผู้บำเพ็ญขั้นสมบูรณ์ทั้งสี่คนก็ถูกเขาจัดการจนสิ้นลม!

คนเหล่านี้ล้วนมีระดับพลังขั้นสมบูรณ์ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินหยาง พวกเขากลับเปราะบางราวกับมดปลวก ไม่สามารถต้านทานการโจมตีแม้แต่ครั้งเดียว!

ช่องว่างของทั้งสองฝ่ายกว้างใหญ่ยิ่งกว่าขอบเขตอิทธิฤทธิ์ขั้นต้นกับขั้นสมบูรณ์เสียอีก มันคือความแตกต่างราวกับฟ้ากับเหว!

จนถึงตอนนี้ เรินเจิ้งเหว่ยที่รอดชีวิตจึงได้สติขึ้นมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "นี่มัน... พลังระดับโอสถทองคำงั้นหรือ?! เป็นไปไม่ได้!"

"ถอย! ทุกคนถอยไปเดี๋ยวนี้!"

เรินเจิ้งเหว่ยหวาดกลัวจนวิญญาณหลุดลอย ไม่กล้าสู้ต่ออีกแม้แต่น้อย เขาใช้สมบัติลับป้องกันตัวจนระเบิดออกเพื่ออาศัยจังหวะชุลมุนหนีกลับไปยังกลุ่มของตน!

ในยามนี้ ทั่วทั้งจัตุรัสตกอยู่ในความเงียบงัน ผู้ชมหลายหมื่นคนต่างตะลึงงัน!

โดยเฉพาะเหล่าผู้บำเพ็ญจากที่ประชุมโต๊ะกลม บัดนี้ได้เข้าใจแล้วว่าคนที่เป็นตัวช่วยที่ประธานฮันต้าจ้างมานั้น คืออัจฉริยะที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

อู๋เฟิงตกตะลึงไปพักใหญ่ ก่อนจะหัวเราะลั่นด้วยความปิติ ความมั่นใจพุ่งกระฉูด

"ข้าโง่เอง! ข้ามีตาหามีแววไม่! พลังของสหายเต๋าเฉินช่างเหนือชั้น! มีเขาช่วยเราชนะแน่นอน! ชิงไข่มุกมังกรทองมา!"

สิ้นคำ อู๋เฟิงไม่รอช้า นำทีมที่ประชุมโต๊ะกลมพุ่งตรงไปยังไข่มุกเจ็ดสีกลางสังเวียนเพื่อทำลายค่ายกลป้องกัน!

ณ สมรภูมิ เฉินหยางยังคงสงบนิ่ง ไม่ประมาทแม้แต่น้อย

เขารู้ดีว่าไพ่ตายที่แท้จริงของกองอัศวินทองคำไม่ใช่ยอดฝีมือเหล่านี้ แต่เป็นแท่นบูชาไฟศักดิ์สิทธิ์ที่ซ่อนอยู่ในเงามืด!

เป็นไปตามคาด เรินเจิ้งเหว่ยที่หนีกลับไปไม่ได้หยุดนิ่ง เขาทะยานร่างขึ้นสูงสู่ชั้นเมฆหนาทึบเพื่อหลบซ่อนร่องรอย

กลุ่มอัศวินทองคำที่เหลืออีกกว่าสิบคนตั้งขบวนค่ายกลพัดลม จ้องมองเฉินหยางด้วยความระมัดระวัง คอยป้องกันไม่ให้เขาบุกเข้ามาอีก

เฉินหยางมองเห็นทะลุปรุโปร่ง

ภายในหมู่เมฆนั้นมีการวางค่ายกลปกปิดร่องรอยระดับสูงเอาไว้ แท่นบูชาไฟศักดิ์สิทธิ์ต้องซ่อนอยู่ในนั้น คอยสะสมพลังเพื่อรอจังหวะพลิกเกมแน่นอน!

"แอบๆ ซ่อนๆ!"

เฉินหยางหัวเราะร่า ร่างพุ่งทะยานขึ้นฟ้ากลายเป็นลำแสง พุ่งทะลวงเข้าสู่หมู่เมฆหนาทึบ ทำลายค่ายกลปกปิดร่องรอย!

ทันทีที่ผ่านม่านหมอก แท่นบูชาที่ปกคลุมไปด้วยเปลวไฟสีดำสนิทและกลิ่นอายอันชั่วร้ายก็ปรากฏแก่สายตา!

. . .