ตอนที่ 9

ตอนที่ 9 อาวุธเทพ [โชคชะตา]

เสิ่นเย่หลานกล่าวคำว่า "อามิตตาพุทธ" อย่างเสแสร้งต่อซากศพของพวกซูล่าที่กระจายเกลื่อนพื้น จากนั้นก็พุ่งตัวเข้าไปเก็บของรางวัลอย่างตื่นเต้น

ในเกม การฆ่ามอนสเตอร์ข้ามเลเวลจะมีรางวัลที่ร่ำรวยมหาศาล หากเป็นเสิ่นชีเสวี่ยมาเป็นคนรูดไอเทมจากศพ อย่างน้อยต้องได้ไอเทมสีม่วงสองชุด

น่าเสียดายที่มาถึงมือเสิ่นเย่หลาน เหลือเพียงแค่เหรียญทองเหรียญเงินและเหรียญทองแดงเท่านั้น...

ได้รับค่าสถานะจากการเลเวลอัปมา เสิ่นเย่หลานไม่ลังเลแม้แต่น้อย อัปค่าสถานะทั้งหมดลงในค่าร่างกาย

เธอทำซ้ำตามขั้นตอนเดิม ฝังทุ่นระเบิด แล้วออกไปล่อพวกมอนสเตอร์

เมื่อค่าร่างกายสูงขึ้น จากเดิมที่เสิ่นเย่หลานกล้าลากมอนสเตอร์เพียงคราวละ 5-6 ตัว ในท้ายที่สุดเธอก็ใช้ทักษะการเคลื่อนที่อันเหนือชั้นลากพวกซูล่าได้ทีละ 10 กว่าตัวในคราวเดียว

ตามมาด้วยเสียงระเบิดเป็นชุดๆ กลุ่มซูล่าในหุบเขาก็หายวับไปจนหมดสิ้น ดูท่าคงต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะเกิดใหม่

เวลานี้เลเวลของเสิ่นเย่หลานพุ่งขึ้นมาถึงเลเวล 20 แล้ว

ค่าสถานะในเกมก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย

ID: 00088

ชื่อ: หลิวกวง

เลเวล: 20

เผ่าพันธุ์: เอลฟ์เงา

สติ: 1 (เต็ม 10)

ร่างกาย: 26

สติปัญญา: 7

พละกำลัง: 3

ความเร็ว: 4

โชค: 1 (เต็ม 10)

พรสวรรค์: พิธีบูชาโลหิต (ระดับ S อัปเกรดได้)

ค่าร่างกาย 26 แต้ม เปลี่ยนเป็นพลังชีวิตได้ถึง 5,000 กว่าแต้ม ด้วยความเสียหายของมอนสเตอร์ระดับผู้เล่นเริ่มต้นเพียงแค่ 10 กว่าแต้ม ต่อให้เธอยืนนิ่งๆ ให้พวกมันตีครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่ตาย เรียกได้ว่าเป็นซูเปอร์ไซย่าชัดๆ

นี่ขนาดเธอยังรู้สึกว่าค่าร่างกายยังต่ำไปเสียด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เวลาปาเข้าไป 6 โมงเช้ากว่าแล้ว เหลือเวลาอีกเพียง 1 ชั่วโมง 23 นาทีก็จะถึงเวลาปิดเซิร์ฟเวอร์ช่วงทดสอบเบต้า

ไม่ทันการที่จะไปเก็บเลเวลต่อ เสิ่นเย่หลานรีบเรียกม้าเร็วออกมาควบตะบึงมุ่งหน้าไปยังเขตต้องห้ามของหมู่บ้านอุกกาบาตศักดิ์สิทธิ์ทันที

ชาติก่อนตอนที่เธอเก็บชื่อเสียงในหมู่บ้านอุกกาบาตศักดิ์สิทธิ์ เธอเคยกระตุ้นภารกิจระดับมหากาพย์ได้ ซึ่งเป็นภารกิจให้เธอไปสำรวจสถานการณ์ในเขตต้องห้ามของหมู่บ้าน

ภารกิจในโลกราตรีนิรันดร์แบ่งออกเป็น ระดับพื้นฐาน, ระดับสูง, ระดับชั้นยอด, ระดับมหากาพย์ และระดับตำนานที่เล่าขานกัน

ภารกิจเหล่านี้แม้จะรับได้ยาก แต่หากทำสำเร็จ ผลกำไรที่ได้นั้นมหาศาล

ภารกิจระดับมหากาพย์ โดยพื้นฐานแล้วหมายถึงเบาะแสของอาวุธระดับเทพ

ชาติก่อนด้วยความดีใจ เธอได้นำเรื่องนี้ไปบอกครอบครัวลุงใหญ่โดยไม่ระวังตัว แฟนหนุ่มของเสิ่นชีเสวี่ยจึงถือโอกาสแย่งภารกิจนี้ไปจากเธออย่างหน้าตาเฉย

แต่ภารกิจนี้ทำสำเร็จได้ยากยิ่ง ในสายตาของเสิ่นเย่หลาน มันแทบจะเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ ต่อให้จนกระทั่งเสิ่นเย่หลานตายในชาติก่อน ภารกิจนี้ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะสำเร็จ

สาเหตุอยู่ที่ว่า ยิ่งเข้าใกล้เขตต้องห้ามของหมู่บ้านอุกกาบาตศักดิ์สิทธิ์ ผู้เล่นจะได้รับผลกระทบจากมลพิษรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ผู้เล่นจำนวนมากแค่เข้าใกล้เขตต้องห้าม ก็ถูกรบกวนจิตใจจนควบคุมตัวเองไม่ได้และฆ่าฟันกันเอง ที่ร้ายแรงกว่านั้นคือร่างกายจะงอกอวัยวะผิดรูปออกมา และจิตใจจะคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์

ไม่มีวิธีใดที่จะยับยั้งมลพิษนี้ได้ พวกเขารู้เพียงแค่ว่าคนที่มีค่าสติสูง จะสามารถอดทนอยู่ในเขตต้องห้ามได้นานกว่าคนอื่นเล็กน้อย

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เสิ่นเย่หลานซึ่งมีค่าสติสูงถึง 9 แต้ม ไม่ถูกคัดออกจากทีมภารกิจ

แต่ถึงอย่างนั้น เสิ่นเย่หลานก็ต้องรอจนกระทั่งเพื่อนร่วมทีมตายหมด แล้วฝืนทนเผาผลาญค่าสถานะของตัวเองเพื่อฟื้นคืนชีพ ถึงจะไปถึงสุดทางของหุบเหวได้

แต่ตอนนั้นเธอยังไม่ทันได้มองดูให้เต็มตา ตัวละครในเกมก็ถูกก้อนเนื้อปริศนาอัดจนระเบิดออก ส่วนตัวเธอเองก็ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ และตกอยู่ในอาการโคม่าไปนานถึง 3 เดือน

นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอรับรู้ความจริงของเกมนี้

เกมนี้สามารถส่งผลกระทบต่อโลกแห่งความเป็นจริงได้!

ตลอด 3 เดือน เธอไม่รู้ว่าถูกทรมานจนตายในฝันไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เสียงพึมพำที่เต็มไปด้วยมลพิษดังก้องอยู่ในสมอง และร่างในโลกความเป็นจริงก็เกิดการกลายพันธุ์ที่ไม่อาจย้อนคืนได้ในระหว่างที่โคม่า

หลังจากที่เธอปรับตัวกับมลพิษได้จนตื่นจากอาการโคม่า เธอก็พบว่าทักษะในเกมสามารถนำมาใช้ในโลกความเป็นจริงได้!

เธอรู้ว่าเรื่องนี้มีความสำคัญมากจึงไม่กล้าแพร่งพราย ความหวาดกลัวปนไปกับความยินดี เพราะในที่สุดเธอก็มีพลังพอที่จะช่วยแม่ได้แล้ว

ทว่ายังไม่ทันได้ดีใจนาน เสิ่นชีเสวี่ยก็พรากพรสวรรค์ของเธอไป ทำให้เธอต้องใช้ชีวิตเหมือนหนูที่ต้องหลบซ่อนตัวไปวันๆ

เมื่อนึกถึงชีวิตอันยากลำบากในชาติก่อน มือที่ถือเมาส์ของเสิ่นเย่หลานก็สั่นจนเส้นเลือดปูดโปน เห็นได้ชัดว่า...อีกแค่ก้าวเดียวแม่ก็จะหายป่วยแล้วแท้ๆ...

ชาตินี้ เธอจะไม่มีวันซ้ำรอยเดิมเด็ดขาด!

เสิ่นเย่หลานมองดูหมอกสีดำอัปมงคลที่ปกคลุมหุบเหวต้องห้ามบนหน้าจอ ดวงตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวขณะเดินเข้าสู่หุบเหวนั้น

ในเมื่อเสิ่นชีเสวี่ยคือนางเอกนิยายที่มีฟ้าลิขิตคุ้มครอง งั้นเธอก็จะทลายฟ้านี้แหละ เพื่อให้เสิ่นชีเสวี่ยได้ลิ้มรสความทุกข์ทรมานที่เธอเคยได้รับในชาติก่อน

และสิ่งหนึ่งที่อยู่บนร่างของสิ่งมีชีวิตปริศนานั้น อาจเป็นความหวังเดียวที่เธอจะใช้สะบัดโซ่ตรวนแห่งโชคชะตานี้ให้ขาดสะบั้น

เสิ่นเย่หลานขมวดคิ้วแน่น บังคับตัวละครให้เดินลึกเข้าไปในหุบเหวอันมืดมิด

เมื่อเข้าสู่หุบเขาได้ลึกพอ หมอกสีดำก็เริ่มจางลง ภาพตรงหน้าเริ่มชัดเจน ถนนที่เคยบิดเบี้ยวผิดรูปถูกแสดงผลผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยกราฟิกแบบพิกเซลที่ซ้อนทับกัน

เสิ่นเย่หลานเพ่งมองอยู่พักใหญ่ ไม่รู้สึกถึงผลกระทบทางจิตใจใดๆ เลย

เธอดียิ่งนัก การคาดเดาของเธอถูกต้องจริงๆ!

ในระหว่างช่วงทดสอบเบต้านี้ เกมยังควบคุมด้วยคีย์บอร์ด เธอคาดว่าสิ่งที่มีอยู่ในเขตต้องห้ามที่สามารถควบคุมจิตใจผู้เล่นได้นั้น อิทธิพลยังไม่รุนแรงเท่ากับช่วงเปิดเกมจริง

เมื่อไร้ซึ่งผลกระทบทางจิต อุปสรรคเดียวที่ขวางหน้าเธอเหลือเพียงเหล่ามอนสเตอร์ที่ไร้ซึ่งสติปัญญาซึ่งเดินเพ่นพ่านอยู่ในหุบเหว

มอนสเตอร์เหล่านั้นมีรูปร่างบิดเบี้ยวผิดรูป ราวกับเอาชิ้นส่วนของสิ่งมีชีวิตต่างชนิดกันโยนลงเครื่องซักผ้าแล้วปั่นจนเกิดรูปร่างขึ้นมาใหม่

แม้จะมองผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ ลองคิดดูสิว่าหากผู้เล่นในชาติก่อนเห็นด้วยตาตัวเอง ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

ต้องรู้ว่าผู้ที่เข้าร่วมภารกิจนี้ได้ในตอนนั้น ล้วนเป็นผู้เล่นระดับยอดฝีมือที่คัดมาอย่างดี แต่ต่อหน้าพวกมอนสเตอร์เหล่านี้ แม้แต่ความกล้าที่จะต่อสู้พวกเขายังไม่มีเลย

ทันทีที่เห็นมอนสเตอร์เหล่านี้ ผู้เล่นกว่าครึ่งก็เกิดอาการช็อกจนหลุดออกจากเกม บางคนแม้จะหนีออกมาจากเขตต้องห้ามแล้วก็ยังได้รับผลกระทบจากมลพิษ เลเวลของบัญชีถูกล็อกตายอยู่ที่เลเวลเดิมตอนที่เข้าสู่หุบเหวไปตลอดกาล

เสิ่นเย่หลานรวบรวมสมาธิ ลอบเร้นอยู่ในเงามืดไปตลอดทาง อาศัยการดื่มโพชั่นเลือดและมานาเพื่อหลบหลีกการตรวจสอบของมอนสเตอร์

ด้วยคุณสมบัติของเอลฟ์เงาที่อยู่ในเขตที่มีหมอกดำปกคลุมตลอดกาล ทำให้คุณสมบัติเผ่าพันธุ์ของเธอแสดงผลออกมาได้อย่างดีเยี่ยม จนมาถึงจุดที่ลึกที่สุดที่เธอเคยมาถึงในชาติก่อนได้อย่างปลอดภัย

ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางเขตต้องห้าม หมอกดำโดยรอบก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น รูปร่างของมันบิดเบี้ยวราวกับปีศาจที่กำลังแผดเสียงคำราม

ใกล้แล้ว ใกล้เข้ามาแล้ว!

ในที่สุดเธอก็เดินมาถึงจุดที่ชาติก่อนไม่เคยมาถึง ได้พบกับตัวตนที่กักขังเธอไว้ในโคม่าถึง 3 เดือน

นั่นคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หิน ร่างสูงใหญ่ถึง 3 เมตร คนผู้นั้นก้มหน้าลงจนมองไม่เห็นโฉมหน้า

รอบๆ เก้าอี้หินและผนังหินมีใยแมงมุมปกคลุมหนาแน่น ไม่มีการสัมผัสมานานนับร้อยปี

ทว่าที่แปลกประหลาดคือ ร่างกายของสิ่งมีชีวิตนั้นสะอาดสะอ้านผิดปกติ หากไม่ใช่เพราะมันนิ่งเงียบจนแทบตายและไร้ซึ่งลมหายใจ เสิ่นเย่หลานคงสงสัยไปแล้วว่าวินาทีถัดไปมันจะลุกขึ้นยืน

ทันใดนั้น เสื้อคลุมสีดำบนร่างของมันก็ปลิวไหวโดยไร้ลม

เมื่อเพ่งมองให้ดี ไหนเลยจะเป็นเสื้อคลุมสีดำ นั่นเป็นเพราะมีงูสีดำจำนวนมหาศาลที่บิดเบี้ยวพันกันนัวเนีย กำลังงอกออกมาจากร่างของสิ่งมีชีวิตปริศนานั้น!

เมื่อดูให้ชัดขึ้นไปอีก มันไม่ใช่งูสีดำ! ในตำแหน่งที่ควรจะเป็นหัวงู กลับเป็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวและกำลังโหยหวน!

ใบหน้าเหล่านั้นมีทั้งของมนุษย์และสัตว์ป่า กำลังกัดกินและพันธนาการซึ่งกันและกัน พร้อมกับพ่นหมอกดำออกมาตลอดเวลา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หมอกดำที่ปกคลุมทั่วเขตต้องห้ามทั้งหมดล้วนแผ่ออกมาจากร่างนี้

เสิ่นเย่หลานตกใจรีบถอยหลังไปสองก้าว การเคลื่อนไหวของเธอเหมือนจะปลุกพวกงูสีดำที่หลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้น

พวกมันหมุนหัวกลับมา งูสีดำนับหมื่นตัวจ้องเขม็งไปที่เสิ่นเย่หลาน แยกเขี้ยวโหยหวนและยืดคอออกหวังจะฉีกกระชากเนื้อจากร่างของเธอ

ท่ามกลางกลุ่มงูสีดำที่มืดมิด จู่ๆ ก็มีแสงสีทองประกายวาบขึ้น เสิ่นเย่หลานเพ่งมองไปที่นั่น นั่นคือเป้าหมายของเธอในครั้งนี้—อาวุธระดับเทพ [โชคชะตา]

เธอจำได้แม่นว่า เมื่อเธอเผยถึงพลังของรางวัลภารกิจนี้ออกมา แววตาของพระเอกคนนั้นก็เต็มไปด้วยความโลภอย่างเห็นได้ชัด

อาวุธระดับเทพ [โชคชะตา] ไม่เสียชื่อที่ตั้งชื่อตามพลังของมัน มันสามารถเขียนค่าโชคของตัวละครใหม่ได้

ค่าโชค... ช่างเป็นของล้ำค่าอะไรเช่นนี้ เสิ่นชีเสวี่ยที่มีค่าโชคถึง 10 แต้มมักจะได้เปรียบในเกมทุกกระเบียดนิ้ว เปิดหีบสมบัติครั้งเดียวก็ได้ตำราทักษะถึง 2-3 เล่ม ในขณะที่เธอทำได้เพียงแค่เหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญ

เธอพร่ำบอกตัวเองเสมอว่าอย่าไปใส่ใจ พลังฝีมือต่างหากที่สำคัญที่สุด

แต่ว่า... ทำไมต้องเป็นแบบนั้น?

ทำไมค่าโชค 10 แต้มของเสิ่นชีเสวี่ย ถึงสามารถพรากทุกอย่างไปจากเธอได้อย่างง่ายดาย ทำไมเธอต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจากการถูกมอนสเตอร์เล่นงาน ในขณะที่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงเศษเดนที่เสิ่นชีเสวี่ยทิ้งไว้?

แต่ก่อนเธอไม่เชื่อเรื่องโชคชะตา แต่ความจริงสอนให้เธอรู้จักโลก เธอไม่ใช่ว่าสู้เสิ่นชีเสวี่ยไม่ได้ แต่เธอสู้ฟ้าลิขิตที่หนุนหลังนางเอกนิยายไม่ได้ต่างหาก

ตอนนี้เธอเชื่อเรื่องโชคชะตาแล้ว แต่เธอไม่ยอมที่จะก้มหัวให้กับโชคชะตานั้น เธอจะเขียนโชคชะตาขึ้นมาด้วยมือของเธอเอง!

นับตั้งแต่เกิดใหม่ เธอเฝ้าคิดถึงอาวุธระดับเทพชิ้นนี้อยู่ตลอด หลังจากวางแผนมาอย่างดี ในที่สุดมันก็อยู่ตรงหน้าแล้ว ก็ถึงเวลาที่เธอจะได้ลิ้มรสชีวิตในเกมด้วยค่าโชค 10 แต้มเสียที...

. . .