ตอนที่ 4

ตอนที่ 4 สังหารครั้งแรก

เสิ่นเย่หลานมองค่าสถานะที่เปลี่ยนไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยก็วิจัยหาคำตอบไม่ได้ ทำได้เพียงวางเรื่องนี้ไว้ข้างหลังก่อน

เมื่อเข้าสู่หมู่บ้าน เสิ่นเย่หลานก็ตรงดิ่งไปหาผู้ใหญ่บ้านอย่างชำนาญ เมาส์คลิกไปที่เครื่องหมายคำถามสีเหลืองบนหัวของผู้ใหญ่บ้าน

บนหัวผู้ใหญ่บ้านปรากฏข้อความคล้ายรหัสขยะว่า “฿#&$@”

เสิ่นเย่หลานทำสีหน้าเป็นปกติขณะโต้ตอบกับผู้ใหญ่บ้าน

ถูกต้องแล้ว ดินแดนเทพราตรีนิรันดร์ที่สมจริงจนเกินไปนั้น แม้แต่ภาษาก็ยังเป็นเอกลักษณ์ ไม่มีภาษาใดบนโลกมนุษย์ที่สื่อสารกับมันได้

ในช่วงเปิดทดสอบสาธารณะในชาติก่อน เพราะปัญหาเรื่องภาษานี้เอง ทำให้ผู้เล่นในช่วงแรกแม้แต่งานยังไม่รู้ว่าจะกดรับตรงไหน

ผู้เล่นทุกคนต่างด่าทอเกมบริษัทว่าทำตัวไม่เป็นคน ทว่าพวกเขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเกมนี้แท้จริงแล้วไม่มีสิ่งที่เรียกว่าบริษัทเกมอยู่เลย

เสิ่นเย่หลานที่คลุกคลีอยู่ในเกมมา 3 ปี ยังคงพออ่านประโยคสนทนาง่ายๆ ออก

เธอเลือกจากตัวเลือกมากมายจนพบกรอบโต้ตอบสำหรับกดรับภารกิจได้อย่างแม่นยำ

หลังจากรับภารกิจสำเร็จ ข้อมูลแนะนำเกมที่เกี่ยวข้องจึงปรากฏขึ้นในหน้าต่างภารกิจ

ภารกิจหลักที่ 1: [กำจัดมอนสเตอร์ป่า] พื้นที่เกษตรของหมู่บ้านถูกฝูงหมูป่าทำลายล้าง โปรดผู้เล่นไปยังพื้นที่เพื่อจัดการ (0/10)

เสิ่นเย่หลานไม่ลังเล พุ่งตรงไปยังพื้นที่เกษตรของหมู่บ้านทันที

ภารกิจเริ่มต้นของผู้ใหญ่บ้าน มีโอกาสที่จะสุ่มเรียกบอสแผ่นที่ราชันหมูป่าออกมา

เหตุผลที่เธอรีบร้อนขนาดนี้ ก็เพื่อสังหารครั้งแรกของราชันหมูป่านั่นเอง!

ในดินแดนเทพราตรีนิรันดร์ค่าสถานะของตัวละครล้ำค่ายิ่งนัก พลังที่เพิ่มขึ้นจากค่าสถานะเพียง 1 แต้มนั้นมหาศาลอย่างยิ่ง

และคนส่วนใหญ่ทำได้เพียงรับค่าสถานะคงที่ 1 แต้มต่อการเลื่อนระดับ 1 เลเวลเท่านั้น

ทว่า 3 ปีให้หลังในเกม ความแข็งแกร่งของพวกเขากลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ความแตกต่างอยู่ที่การสังหารครั้งแรกของแต่ละดันเจี้ยนและบอสแผ่นที่นั้น จะได้รับรางวัลเป็นค่าสถานะอิสระเพิ่มอีก 1 แต้ม

นี่คือรากฐานที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ผู้เล่นระดับสูงทิ้งห่างผู้เล่นทั่วไป

ยิ่งผู้เล่นระดับสูงสังหารครั้งแรกได้มากเท่าไร ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นก็ช่วยให้พวกเขาชิงสังหารครั้งแรกได้ง่ายขึ้นไปอีก

ท้ายที่สุดก็นำไปสู่ความเหลื่อมล้ำที่ผู้เริ่มต้นได้เปรียบมีหนทางที่ผู้ตามไม่มีวันไล่ตามได้ทัน

ในตอนนี้ ถึงคราวที่เสิ่นเย่หลานจะเป็นผู้ชิงความได้เปรียบนั้นแล้ว!

3 ปีในเกม ตำแหน่งของมอนสเตอร์ในหมู่บ้านเริ่มต้นนั้น ต่อให้หลับตาเสิ่นเย่หลานก็หาเจอ

เมื่อมาถึงพื้นที่เกษตรท้ายหมู่บ้าน มีหมูป่าสิบกว่าตัวกระจายตัวอยู่ตามแปลงนา

เมื่อเผชิญกับหมูป่าที่เขี้ยวงอกเงี้ยว เสิ่นเย่หลานไม่ลังเล ถือมีดสั้นเริ่มต้นพุ่งเข้าใส่ แทงเข้าจุดตายทีละตัว

เมื่อหมูป่าตัวที่สิบสิ้นฤทธิ์ เสียงแจ้งเตือนภารกิจสำเร็จก็ดังขึ้น

ทันใดนั้นแผ่นดินก็สั่นสะเทือน เสียงคำรามดุร้ายดังขึ้นพร้อมกับเสียงต้นไม้ล้มระเนระนาด หมูป่าขนาดมหึมาตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากที่ซ่อน บนหลังของมันเต็มไปด้วยหนามแหลมคม ดูอันตรายอย่างยิ่ง

วินาทีต่อมา หมูป่าพุ่งชนเข้าใส่เสิ่นเย่หลานราวกับรถหุ้มเกราะ

แต่เสิ่นเย่หลานใช้ [เร้นกายในเงา] ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของแปลงนาไปนานแล้ว เหลือเพียงหมูป่าที่พุ่งชนพื้นดินจนฝุ่นตลบอบอวล

เสิ่นเย่หลานมองหมูป่าที่ชนจนมึนหัว บนหัวมันเขียนว่า "ราชันหมูป่า" ตัวสีแดงฉาน ในดวงตาเผยความตื่นเต้น

ร่างของเธอซ่อนตัวอยู่ในเงามืดจนกระทั่งเข้าใกล้ได้ระยะ ก็พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว มีดสั้นในมือจมมิดด้ามลงในส่วนท้องที่เปราะบางของราชันหมูป่า

บนหน้าจอปรากฏตัวเลขสีแดงฉานว่า "โจมตีจุดอ่อนสำเร็จ, ดาเมจ -23"

ราชันหมูป่าเจ็บปวดจนแผดเสียงร้อง คลุ้มคลั่งพุ่งเข้าหาเสิ่นเย่หลาน

เมื่อเห็นมอนสเตอร์ที่เลือดไม่เต็มแล้ว เสิ่นเย่หลานพยักหน้าด้วยความพอใจ ไม่โจมตีต่อ แต่กลับใช้พรสวรรค์เผ่าพันธุ์ที่ 1 [แลกเปลี่ยนบูชาโลหิต] เติมเลือดให้หมูป่าอย่างขี้เหนียวไป 1 แต้ม

แสงอ่อนโยนแห่งการรักษาทอดผ่าน พรสวรรค์ส่งผลตามมาทันที เสิ่นเย่หลานเปิดใช้งานทักษะที่ 2 มีดสั้นในมือไม่ปรานีอีกต่อไป แทงไม่พลาดเป้าแม้แต่นิดเดียว จมเข้าสู่ร่างหมูป่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จนกระทั่งเห็นแสงสีเขียวจากการฮีลเลือด 2-3 แต้มปรากฏขึ้นบนตัวละครของตัวเองบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เสิ่นเย่หลานแทบอยากจะเงยหน้าหัวเราะออกมา

แม้ตัวเลขการฮีลจะน้อย แต่ทว่าถี่มาก การต่อสู้ผ่านไปเกือบนาที เธอยังรักษาเลือดให้เต็มอยู่เกือบตลอดเวลา

พรสวรรค์ของเธอสามารถใช้แบบนี้ได้จริงๆ ด้วย!

[ทักษะ 2] คำตัดสินของผู้อัญเชิญ: ผู้อัญเชิญจะไม่ปล่อยให้สิ่งมีชีวิตที่เนรคุณลอยนวล เมื่อโจมตีสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อที่คุณเคยรักษาให้ การโจมตีทั้งหมดจะดูดเลือดเพิ่ม 10% และโอกาสติดคริติคอลเพิ่มขึ้น 20% ทักษะคงอยู่ 5 นาที คูลดาวน์ 3 ชั่วโมง ใช้พลังงาน 10 แต้มต่อการใช้งาน

ตราบใดที่เธอเริ่มด้วยการรักษา หลังจากนั้นทุกครั้งที่เธอโจมตี เธอจะได้รับเลือดคืนมาจำนวนหนึ่ง ประกอบกับคริติคอลที่เด้งขึ้นมาเรื่อยๆ ศัตรูยิ่งทรมาน เธอก็ยิ่งได้รับผลตอบแทนมาก

นี่ไม่ได้หมายความว่า ตราบใดที่พลังงานเธอมีเหลือเฟือ เธอก็คือเครื่องจักรเคลื่อนที่ตลอดกาลหรอกเหรอ? เธอรักทักษะพรสวรรค์ของตัวเองเหลือเกิน ต่อไปนี้ตราบใดที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เธอเคยฮีลให้ เมื่อสู้กัน มันก็จะกลายเป็นถุงเลือดของเธอ!

เปลวไฟในดวงตาของเสิ่นเย่หลานยิ่งโหมกระหน่ำ มือที่ถือเมาส์สั่นน้อยๆ ชาติก่อนพรสวรรค์ของเธอมีขีดจำกัด ไม่มีวิธีโจมตีก็ยังสามารถรับมือการไล่ล่าของสามตระกูลใหญ่ได้ วันนี้เมื่อมีพรสวรรค์ระดับเทพเช่นนี้ เธอจะแพ้ได้อย่างไร?

เมื่อได้รับการสนับสนุนจากพรสวรรค์ เพื่อประหยัดเวลา เธอจึงตัดสินใจเลิกหลบหลีก และรับการโจมตีของราชันหมูป่าตรงๆ

ในฐานะบอสแผ่นที่ตัวเดียวของหมู่บ้านเริ่มต้น ราชันหมูป่าถือว่าฝีมือไม่ธรรมดา

ทว่าภายใต้พรสวรรค์อันวิปริตของเสิ่นเย่หลาน นอกจากท่าไม้ตายแล้ว ดาเมจอื่นที่ราชันหมูป่าทำกับเธอได้นั้น ใช้เวลาเพียง 5-6 วินาทีก็ฟื้นฟูกลับมาจนเต็ม

ไม่ถึง 10 นาที ร่างของราชันหมูป่าก็ล้มตึงลงกับพื้น ในตอนนั้นค่าเลือดของเสิ่นเย่หลานยังคงอยู่ในระดับที่ปลอดภัย

ในวินาทีที่ราชันหมูป่าล้มลง ระบบแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมา

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ทำสังหารครั้งแรกสำเร็จ ได้รับรางวัล 1 เหรียญทอง และค่าสถานะอิสระ 1 แต้ม]

[ขอแสดงความยินดีที่คุณเป็นผู้เล่นคนแรกที่สังหารบอสแผ่นที่ราชันหมูป่า ต้องการประกาศชื่อ ID หรือไม่?]

เสิ่นเย่หลานเลือก “ไม่” อย่างไม่ลังเล

เสิ่นเย่หลานที่ผ่านการถูกทารุณมาแล้วรู้ดีว่า การเก็บตัวซุ่มพัฒนาคือทางเลือกที่ดีที่สุด

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ## ที่ทำภารกิจล่าบอสแผ่นที่ราชันหมูป่าเป็นคนแรก ชื่อเสียงเมืองมนุษย์ +100]

ช่องระบบประกาศก้องทั่วเซิร์ฟเวอร์สามครั้งติดต่อกัน

ผู้เล่นคนอื่นที่ยังเดินเล่นอยู่ในเกม เมื่อเห็นประกาศระบบ ก็อดไม่ได้ที่จะด่าออกมา “นี่มันผู้เล่นสายบ้าพลังประเภทไหนกัน? เพิ่งเข้าเกมก็ชิงสังหารครั้งแรกแล้ว?”

“บริษัทเกมผีอะไรวะ ดึกดื่นป่านนี้แล้วเปิดเซิร์ฟแถม NPC ยังไม่โหลดบทสนทนา ทำงานลวกๆ แล้วเอามาปล่อยแบบนี้ ขอให้บริษัทแกเจ๊งเร็วๆ นะ!”

ผู้เล่นจำนวนน้อยส่วนหนึ่งเพราะอ่านภาษาเกมไม่ออก จึงออกจากเกมไปอย่างเดือดดาล

อีกส่วนหนึ่งเพราะว่าดึกเกินไป จึงแค่ชิงชื่อ ID ไว้แล้วล็อกเอาต์ เตรียมจะมาสำรวจเกมประหลาดนี้ในวันพรุ่งนี้

คนเหล่านี้ที่จากไป ไม่มีใครเลยที่ไม่รู้สึกเสียใจจนแทบจะลงไปดิ้นในภายหลัง

เสิ่นเย่หลานไม่สนใจว่าผู้เล่นอื่นจะคิดอย่างไร ผู้เล่นหนึ่งหมื่นคนกระจายตัวอยู่ตามหมู่บ้านเริ่มต้นนับหมื่นทั่วเซิร์ฟเวอร์ การจะมาอยู่หมู่บ้านเดียวกันกับเธอแทบจะเป็นไปไม่ได้ เธอไม่กังวลแม้แต่น้อยว่าตัวเองจะถูกเปิดโปง

เธอมองดูเวลา 00:12 น. เส้นด้ายที่ตึงเครียดในใจในที่สุดก็ผ่อนคลายลง

สังหารครั้งแรก... ในที่สุดก็คว้ามาได้แล้ว

เธอนั่งตัวตรง ลำคอส่งเสียงกรอบแกรบ เสิ่นเย่หลานนวดไหล่ที่ปวดเมื่อยจากการคงท่าเดิมไว้นาน ถึงได้พบว่าฝ่ามือของเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

เสิ่นเย่หลานส่ายหัวหัวเราะขำตัวเอง เธอช่างแก่ตัวลงไปจริงๆ ชาติก่อนตอนถูกไล่ล่าไม่เคยตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน มาคราวนี้แค่ชิงสังหารครั้งแรกก็เป็นเอามาก

แต่ก็นับว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี

ค่าประสบการณ์จากหมูป่าสิบตัวรวมกับราชันหมูป่า ทำให้เธอเลเวลอัปขึ้น 4 เลเวล

เสิ่นเย่หลานมองดูรางวัลที่ได้รับ ไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะอัปค่าสถานะอิสระทั้งหมดลงไปในค่าร่างกาย

. . .