ตอนที่ 40

ตอนที่ 40 สร้างอาวุธครั้งแรก

เนตรหยั่งรู้ความจริง: [ผลึกพลังงานสองก้อนนั่นข้าเก็บไว้ให้เจ้าแล้วนะ ไว้รอทำของวิศวกรรมค่อยเอามาใช้]

เสิ่นเย่หลานสงสัย “แกรู้ได้ไงว่าของวิศวกรรมต้องใช้สิ่งนี้? ฉันเชี่ยวชาญวิศวกรรมระดับต้นแล้ว ยังไม่รู้เลยว่าต้องใช้ผลึกพลังงาน”

เนตรหยั่งรู้ความจริง: [ข้าคือเนตรหยั่งรู้ความจริงเชียวนะ! มีอะไรที่ข้าไม่รู้บ้าง! ถ้ามีอะไรที่ข้าตอบไม่ได้ นั่นก็แปลว่าเจ้ายังพยายามไม่พอ ทำให้ข้าปลดล็อกได้ไม่เร็วพอต่างหาก!]

เสิ่นเย่หลานได้แต่ทำปากเบี้ยว พ่อคูณเอ๊ย แกคิดว่าผลึกพลังงานพวกนี้หาง่ายนักหรือไง? ชาติก่อนแร่พลังงานขนาดแค่ฝ่ามือยังถูกประมูลด้วยราคาสูงลิ่ว ครั้งนี้ที่เธอเก็บได้เยอะขนาดนี้ก็เพราะโชคช่วยล้วนๆ

ทันใดนั้น เธอแตะคางมองหินยักษ์ในห้องใต้ดิน ครุ่นคิดว่าในเมื่อเสิ่นเหยียนฟางให้ความสำคัญกับหินพวกนี้ขนาดนี้ บางที...เขาอาจจะมีสต็อกเหลืออยู่อีก?

ไม่ว่าอย่างไร เสิ่นเย่หลานก็ตัดสินใจว่าจะลองติดตามดูว่าเสิ่นเหยียนฟางคิดจะขนย้ายหินพวกนี้ไปที่ไหน

เธอจัดการห้องใต้ดินให้กลับเป็นเหมือนเดิม แล้วก้มตัวมุดเข้าไปในผ้าใบที่คลุมก้อนหินไว้

หลังจากซ่อนตัวเรียบร้อย เสิ่นเย่หลานไม่เสียเวลาเปล่า อาศัยช่วงเวลาที่รอคอย นำหมวกเล่นเกมออกมาสวมแล้วเข้าสู่เกม

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง สติสัมปชัญญะก็กลับคืนสู่หมู่บ้านอุกกาบาตศักดิ์สิทธิ์

เสิ่นเย่หลานนำโดรนออกจากกระเป๋าในทันที แล้วลองควบคุมดู

เมื่อเห็นว่าโดรนทำงานได้เป็นปกติ ดวงตาของเสิ่นเย่หลานก็เปล่งประกายเจิดจ้า

ไอเทมที่สร้างขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ในโลกความเป็นจริง ก็สามารถนำมาใช้ในเกมได้!

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พรุ่งนี้เธอก็สามารถให้คำตอบกับอาจารย์ได้แล้ว โอกาสแบบนี้เธอไม่มีทางปล่อยผ่านเด็ดขาด!

ต้องรู้ว่าในสถาบันวิจัยมีผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมล้ำสมัยมากมาย แม้แต่โดรนและสุนัขกลไกที่ร่วมมือกับกองทัพที่สามารถติดตั้งอาวุธได้!

หากเธอสร้างพวกมันออกมาได้แล้วนำไปใช้ในเกม ความเร็วในการฟาร์มมอนสเตอร์และผ่านดันเจี้ยนคงไร้คู่แข่ง!

เสิ่นเย่หลานจินตนาการถึงภาพในอนาคตด้วยความตื่นเต้น เธอชะโงกหน้ามองถนนข้างนอก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พลางเตือนตัวเองว่าให้ทำไปทีละก้าว อย่าใจร้อน ของอร่อยย่อมต้องมี ปืนผาหน้าไม้ก็ต้องมีเช่นกัน

เนื่องจากไม่รู้ว่าทำไมถึงมีผู้เล่นมาดักรอเธออยู่แถวหน้าวิหาร เสิ่นเย่หลานจึงไม่กล้าเผยตัว เธอหลบตัวในเงามืดสลับกับใช้ทักษะก้าวกระโดดมิติ จนกลับมาที่ร้านช่างตีเหล็กอีกครั้ง

พอกำลังจะมุดเข้าทางเดิม ก็พบว่ารูนั้นถูกปิดตายด้วยอิฐก่อไว้แน่นหนา

เสิ่นเย่หลานมุมปากกระตุก นี่ลุง ทำแบบนี้มันห่างเหินกันไปหน่อยหรือเปล่า ฉันก็ไม่ได้จะมาขโมยของสักหน่อย ลุงนี่มันคนนอกคอกจริงๆ เลยนะ

ไม่มีทางเลือก เสิ่นเย่หลานจึงต้องเข้าทางประตูหน้า โชคดีที่ผู้เล่นที่เคยรุมล้อมอยู่แถวนี้สลายตัวไปหมดแล้ว

เมื่อเข้าสู่ร้านช่างตีเหล็ก เธอเงยหน้าขึ้นก็เห็นช่างตีเหล็กผู้มีหนวดเครารุงรังกำลังถือค้อนทุบชิ้นงานโดยไม่พูดจา

ร่างที่กำยำภายใต้แสงไฟจากเตาหลอม ดูมีพลังอำนาจมากขึ้นไปอีก

เสิ่นเย่หลานกลับยืนเหม่อมองช่างตีเหล็ก หลังจากเนตรหยั่งรู้ความจริงปลดล็อกเบื้องต้น ไม่ว่าเธอจะเดินไปตามถนนแล้วพบใคร ไม่ว่าจะเป็นคนพื้นเมืองหรือผู้เล่น เธอล้วนเห็นข้อมูลพื้นฐานอย่างเลเวลและพลังชีวิตของอีกฝ่ายได้หมด

แต่บนหัวของช่างตีเหล็กคนนี้ กลับแสดงข้อความว่า [ช่างตีเหล็กหมู่บ้านอุกกาบาตศักดิ์สิทธิ์, เลเวล: ???]

“ไอ้ตาเจ้าเล่ห์ แกนี่ใช้ไม่ได้เลยนะ แค่ช่างตีเหล็กธรรมดาๆ คนหนึ่ง ทำไมถึงตรวจหาค่าไม่ได้ล่ะ?”

เสิ่นเย่หลานตำหนิในใจเงียบๆ กินผลึกพลังงานของเธอไปตั้งเยอะขนาดนี้แล้วยังทำงานไม่คุ้มค่าอีก เกินไปแล้วนะ!

เนตรหยั่งรู้ความจริง: [การปลดล็อกเบื้องต้นก็เป็นแบบนี้แหละ ตรวจสอบได้แค่คนที่มีเลเวลสูงกว่าเจ้าไม่เกิน 20 เลเวลเท่านั้น หากอยากสัมผัสเนื้อหาเพิ่มเติม กรุณาเติมผลึกพลังงานเพื่อปลดล็อกเนื้อหาให้มากขึ้น]

เสิ่นเย่หลานสำลักลมหายใจ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน: งั้นฉันก็เสียเงินฟรีน่ะสิ? ไหนบอกว่าเสีย 1 เหรียญทองจะให้ดูข้อมูลของช่างตีเหล็กไง!

เนตรหยั่งรู้ความจริง: [ขอโทษทีนะ การจ่ายเงินนั้นเป็นเวอร์ชันทดลอง เพื่อให้เจ้าเข้าใจฟังก์ชันเฉพาะของไอเทมระดับเทพนี้ หลังจากปลดล็อกแล้วถือเป็นเนื้อหาตัวเต็ม ไม่รวมบริการส่วนนี้แล้วล่ะ]

เสิ่นเย่หลานนึกเสียใจจนไส้จะขาด รู้งี้เธอไม่ปลดล็อกซะดีกว่า ปลดล็อกแล้วฟังก์ชันกลับถูกจำกัด เสียเปล่าจริงๆ!

เนตรหยั่งรู้ความจริงเหมือนจะรู้ตัวว่าทำตัวน่าหมั่นไส้ไปหน่อย จึงรีบปลอบใจ

[โชคดีแล้วที่เจ้าปลดล็อก ถ้าเจ้าปลดล็อกไม่ได้ภายใน 10 วัน ข้าก็คงต้องยกเลิกการผูกมัดกับเจ้า นี่คือบททดสอบของผู้ครอบครองเนตรหยั่งรู้ความจริง ดังนั้นก่อนหน้านี้ข้าเลยบอกเจ้าไม่ได้]

เสิ่นเย่หลานชะงักไป ไม่นึกว่าจะมีเงื่อนไขแบบนี้อยู่ด้วย ความรู้สึกเย็นวาบที่หลังคอจึงปรากฏขึ้น

เธอเคยสัมผัสถึงความทรงพลังของเนตรหยั่งรู้ความจริงมาแล้ว หากไม่มีเรื่องของเสิ่นเหยียนฟางเข้ามา เธอคงไม่มีทางใส่ใจเรื่องการปลดล็อกมันแน่ๆ เพราะในเมื่อจ่ายเงินใช้ได้ ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องลำบากหาหินพลังงานที่เธอไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยจริงไหม?

หากได้รับมาแล้วต้องสูญเสียไปแบบนั้น คงจะทรมานกว่าฆ่าเธอกันเสียอีก

ถึงตอนนี้เสิ่นเย่หลานจึงจำนนยอมรับความจริงที่ว่าความสามารถของเนตรหยั่งรู้ความจริงนั้นลดน้อยลงไปมาก แต่มีให้ใช้ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย ซึ่งสำหรับเสิ่นเย่หลานแล้ว ก็นับว่าเป็นกำลังใจเล็กๆ น้อยๆ

เมื่อเห็นว่าช่างตีเหล็กสังเกตเห็นตัวเธอแล้ว เสิ่นเย่หลานก็รีบเข้าไปทักทายอย่างกระตือรือร้น “ลุงคะ หนูมาแล้ว!”

พูดจบเธอก็หยิบเอาบุหรี่หลายกล่องออกมาจากกระเป๋ามิติ

นี่เป็นสิ่งที่เธอเห็นช่างตีเหล็กสูบยาเส้นในคราวก่อน จึงปิ๊งไอเดียไปซื้อมาจากโลกความเป็นจริง เธอไม่รู้หรอกว่ายี่ห้อไหนดีกว่ากัน เลยซื้อมาทุกยี่ห้อเลย

ช่างตีเหล็กเดิมทีทำท่าจะปฏิเสธ แต่เสิ่นเย่หลานไวพอที่จะเปิดกล่องบุหรี่ แล้วจุดไฟจากเปลวไฟในเตาเผาข้างๆ ยื่นไปตรงหน้าช่างตีเหล็ก กลิ่นหอมเฉพาะตัวทำให้จมูกของช่างตีเหล็กกระตุกเล็กน้อย คำปฏิเสธจึงไม่มีโอกาสได้หลุดออกจากปาก

เมื่อเห็นช่างตีเหล็กรับบุหรี่ไปเงียบๆ เสิ่นเย่หลานก็ยกนิ้วโป้งให้ตัวเองในใจ เย่! เดิมพันชนะ!

ชาติก่อนเธอเคยส่งของให้ช่างตีเหล็กตั้งหลายครั้งแต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมาหมด ไม่เคยเห็นครั้งไหนที่เขาจะรับของได้ง่ายดายเหมือนวันนี้

เสิ่นเย่หลานยิ้มกริ่ม “ลุงคะ หนูไม่รู้ว่าลุงชอบแบบไหน ลองชิมให้ครบนะคะ เดี๋ยวคราวหน้าหนูซื้อมาให้เยอะๆ อีก!”

“เครื่องมือสำหรับสร้างหน้าไม้กลอยู่ตรงนั้น เจ้าลองจัดการดู ข้าจะคอยดูผลงานของเจ้าเอง” ช่างตีเหล็กพ่นควันบุหรี่ ตาหรี่ลงด้วยความพึงพอใจ สีหน้าท่าทางผ่อนคลายลงไปมาก

เสิ่นเย่หลานไม่รอช้า เดินไปที่หน้าเตาหลอม หยิบค้อนแล้วเริ่มลงมือตีเหล็กทันที

เธอนึกทบทวนความรู้ด้านวิศวกรรมในสมอง พลางสร้างหน้าไม้กลทีละนิดตามแบบแปลน

นี่เป็นการสร้างอาวุธด้วยกรรมวิธีในเกมเป็นครั้งแรก กระบวนการทั้งหมดจึงเป็นไปอย่างระมัดระวังด้วยความกลัวว่าจะเกิดความผิดพลาด

ตอนที่เธอเข้าเกมมาเป็นช่วงกลางวัน หลังจากง่วนอยู่พักใหญ่ แสงสว่างก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความมืดมิด

เสิ่นเย่หลานไม่สนใจโลกภายนอก จนกระทั่งอาวุธในมือขึ้นรูปเสร็จสมบูรณ์ เธอถึงได้ถอนหายใจออกมา

ภายใต้การตรวจตราของเนตรหยั่งรู้ความจริง ประสิทธิภาพและระดับของอาวุธก็ปรากฏชัดแจ้ง

[หน้าไม้กล, ระดับเงินคุณภาพต่ำ (สีเขียว), ผลลัพธ์: เพิ่มอัตราคริติคอล 20% เมื่อโจมตีโดนเป้าหมาย]

พร้อมกันนั้น ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นว่า [ยินดีด้วย ผู้เล่นสร้างอาวุธระดับเงินสำเร็จ, ค่าประสบการณ์ช่างฝีมือ +100]

“นี่เป็นการสร้างอาวุธครั้งแรกของเจ้าหรือ?” ช่างตีเหล็กที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ มาตลอดเอ่ยถาม

“ลุงคะ ลุงรู้ได้ยังไง?” เสิ่นเย่หลานลูบหัวตัวเอง เธอแสดงออกมาแย่ขนาดนั้นเชียวหรือ? อย่างน้อยในโลกความจริงเธอก็เป็นตัวท็อปด้านงานประดิษฐ์นะ

ช่างตีเหล็กแค่นเสียงหัวเราะเยาะ “วิธีลงมือของเจ้ามันผิดเกือบหมดเลย”

พูดจบ ช่างตีเหล็กก็นำไอเทมที่มีลักษณะคล้ายหินสีส้มชิ้นหนึ่งส่งให้เสิ่นเย่หลาน “เอาไปเรียนรู้ซะ อีก 3 วันให้หลัง มาสร้างอีกครั้ง”

เสิ่นเย่หลานมองไปที่ [ผลึกพลังงาน-หินความทรงจำ]

หัวใจพองโต ของดีมาแล้ว

หินความทรงจำนับเป็นทางลัดที่หายากในการเรียนรู้ทักษะในดินแดนราตรีนิรันดร์

เมื่อใช้หินความทรงจำ ผู้เล่นจะได้รับชมการสาธิตจากช่างฝีมือระดับปรมาจารย์ภายในหินเสมือนดูวิดีโอ

เพียงแค่รับชม ก็จะได้รับค่าประสบการณ์ช่างฝีมือเพิ่มขึ้นจำนวนหนึ่ง

เสิ่นเย่หลานรับของมาแล้วกล่าวด้วยความดีใจ “ขอบคุณค่ะอาจารย์!”

อยากเรียกอาจารย์น่ะเหรอ เธอไม่เกี่ยงหรอก! ตราบใดที่สอนเธอได้ ก็คืออาจารย์ของเธอทั้งนั้น!

เมื่อช่างตีเหล็กได้ยินคำเรียกของเสิ่นเย่หลาน ก็ชะงักมือไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวเสียงเข้ม “ข้าไม่รับศิษย์”

เสิ่นเย่หลานตอบรับอย่างเป็นธรรมชาติ “ได้ค่ะลุง! ลุงชอบบุหรี่ยี่ห้อไหนคะ? เดี๋ยวคราวหน้าหนูซื้อมาฝากเยอะๆ!”

ไม่รับเป็นลูกศิษย์ไม่เป็นไร เป็นคุณลุงก็ได้ ยังไงเธอก็ต้องเกาะความสัมพันธ์นี้ไว้ให้ได้

จากเซราฟิส เธอได้รับประโยชน์มาเต็มๆ แล้ว

ช่างตีเหล็กยื่นกล่องบุหรี่เปล่าออกมาใบหนึ่ง เสิ่นเย่หลานเหลือบมองแล้วนึกในใจว่า รสนิยมไม่เบาเลยนี่นา กล่องนี้แพงที่สุดในบรรดาทุกกล่องที่ซื้อมาเลย!

. . .