ตอนที่ 516

“เหยียนชิว เจ้าไปก่อนเถิด” แม่เมิ่งมองบุตรชายที่ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวขับไล่เบา ๆ

เมิ่งเหยียนชิวกระตุกมุมปาก ราวกับอยากยิ้ม แต่กลับพบว่ายิ้มไม่ออก

ในชาติก่อน เขาเคยคิดว่าเย่เส้าฮัวเป็นต้นเหตุที่ทำให้ชีวิตเขาและเย่ชิงชิงพังทลาย แม้กระทั่งตอนนางสิ้นลม เขาก็ไม่เคยสนใจ ยังเคยโทษว่านางส่งข่าวถึงองค์ชายสิบสาม

แต่ตอนนี้ เขากลับเห็นความจริงว่าเย่เส้าฮัวแท้จริงแล้วเป็นผู้บริสุทธิ์ เรื่องที่อยากพัวพันกับองค์ชายสิบสามนั้น ผู้ก่อคดีคือนางเย่ชิงชิง

จากที่เขาเคยเกลียดชังนางตั้งแต่ชาติก่อนจนถึงชาตินี้ แต่เขากลับพบว่าคนที่ควรเกลียดนั้นผิดมาตลอด

เย่ชิงชิงไม่สามารถเข้าใจเคล็ดลับการปักของตระกูลเย่ได้ แต่เย่เส้าฮัวกลับใช้เพียงตำราบางส่วน และในเวลาไม่นานก็ปักตามเคล็ดลับนั้นได้สำเร็จ

ในชาติก่อน เคล็ดลับการปักของตระกูลเย่ที่แท้จริงแล้วเป็นผลงานของใคร คำตอบชัดเจนอยู่แล้ว

ช่างน่าหัวเราะ ในชาตินี้เขาได้กลับมาเกิดใหม่ แต่เคยสาบานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเย่เส้าฮัวและแม่ของนาง กระนั้น คนที่ยื่นมือช่วยเหลือเขากลับเป็นสองแม่ลูกนั้น

เมิ่งเหยียนชิวไม่มีหน้าจะไปมองเย่เส้าฮัวได้อีก เมื่อคิดถึงชาติก่อนที่เย่เส้าฮัวต้องตายเพราะเขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะหันหลังกลับ และพยายามสะกดกลั้นความเศร้าที่พลุ่งพล่านในใจ

ครึ่งเดือนต่อมา

ฮ่องเต้เสด็จมายังเจียงหลิง

แม้เจียงหลิงจะเป็นเมืองเล็ก แต่บรรดาขุนนางผู้มีอำนาจก็มารวมตัวกันอย่างคับคั่ง

ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา ผู้ตรวจการหลิวได้พาผู้คนไปบูรณะพระตำหนักในเจียงหลิงอย่างใหญ่โต เมืองทั้งเมืองดูเจริญรุ่งเรืองและสดใส เจ้าเมืองเจียงหลิงตั้งใจอย่างยิ่งที่จะนำเสนอมุมมองที่ดีที่สุดต่อฮ่องเต้

ในงานเลี้ยงพระราชวัง ขุนนางแต่ละคนต่างนำของขวัญล้ำค่ามาถวาย

เย่เส้าฮัวใช้เวลามากในการปักเสื้อผ้าสำหรับถวายฮ่องเต้ งานนี้นางต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก แต่จนถึงตอนนี้กลับยังไม่มีวี่แววของมู่เซินอวิ๋น

“เต๋อเฟย ได้ยินว่าไท่จื่อมอบงานปักถวายฮ่องเต้ แต่ข้ายังไม่เห็นเลย” สุ่ยเฟยกล่าวพลางหัวเราะเบาๆ พร้อมมองไปที่เต๋อเฟยอย่างจงใจ

ครั้งนี้ฮ่องเต้เสด็จเจียงหลิงพร้อมพระสนมเพียงสองคนคือ เต๋อเฟยและสุ่ยเฟย

แต่เป็นที่เล่าลือว่าฮ่องเต้คิดจะตั้งเต๋อเฟยเป็นฮองเฮา หากแต่เพราะนางมีฐานะสามัญชน ไร้เส้นสายสนับสนุน จึงไม่ประสงค์รับตำแหน่งนี้

สุ่ยเฟยรู้ว่าเต๋อเฟยไม่ใส่ใจต่อคำถากถาง นางจึงแกล้งกล่าวต่อ “หากไท่จื่อยังหาไม่ได้ ข้าพอจะมีงานปักชั้นยอดจากเจียงหลิงอยู่ จะให้นำไปถวายแทนดีหรือไม่?”

เต๋อเฟยเพียงยิ้มเบาๆ ไม่มีคำอธิบาย

ในงานเลี้ยง สุ่ยเฟยได้แสดงงานปักขององค์ชายสิบสาม เป็นภาพ "สนและนกกระเรียน"

ภาพนี้งดงามจนแม้แต่ฮ่องเต้ยังตรัสชม “ช่างละเอียดลออและมีชีวิตชีวาเสียจริง”

ขุนนางในงานต่างกล่าวชมองค์ชายสิบสามไม่ขาดปาก สุ่ยเฟยยิ้มอย่างมีชัย

แต่ในตอนนั้นเอง มู่เซินอวิ๋นลุกขึ้นกล่าวเสียงเรียบ “เสด็จพ่อ ลูกก็มีของมาถวายด้วย”