ตอนที่ 39

ทันใดนั้นเอง เมื่อเขายังไม่ทันได้ยินดีจนหมดสิ้น ก็ได้ยินผู้คนรอบข้างสนทนากันถึงเย่เส้าฮัว ว่ากันว่าเพื่อช่วยเหลือหวงฝู่อวิ๋นเจิงในการค้นหาสมุนไพรตัวยาสุดท้าย นางได้เดินทางลำพังไปยังหิมะขาวบนภูผา สุดท้ายนั้น บุปผาหิมะถูกอวี้เหิงนำกลับไปถวายยังวังหลวง

พร้อมกันนั้นยังมีอีกหนึ่งกล่องที่บรรจุเถ้ากระดูกมาด้วย

ใบหน้าขององค์ชายสามที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อครู่พลันจางหายไปในพริบตา เขาทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความตะลึงลาน ไม่อาจเชื่อสายตาตนเองได้

เย่เส้าฮัวนาง...เพื่อบุรุษผู้นั้น นางถึงกับกระทำถึงเพียงนี้หรือ?

เขาในครั้งนั้น ที่ละทิ้งไป...แท้จริงแล้ว เขาทิ้งบุคคลเช่นใดไปกันแน่!

องค์ชายสามร่ำไห้บนท้องถนนดุจคนบ้าคลั่ง ทว่ามิได้มีผู้ใดสนใจเขา เพราะช่วงนี้ มีผู้คนร่ำไห้เช่นนี้อยู่บ่อยครั้ง

ยาที่อวี้เหิงนำมาถวายหวงฝู่อวิ๋นเจิง หวงฝู่อวิ๋นเจิงมิได้ดื่ม

เขานั่งเฝ้ากล่องเถ้ากระดูกนั้นอยู่สามวันสามคืน ในที่สุด ไม่ทราบองค์รัชทายาทแห่งแคว้นอวิ๋นพูดสิ่งใดกับเขา เขาจึงยอมดื่มยา

จากนั้นมา ชั่วชีวิตของเขาได้อุทิศทั้งหัวใจและจิตวิญญาณเพื่อแคว้น คุ้มครองจวนสกุลเย่ให้คงอยู่ในความรุ่งเรืองและไร้ความกังวล

เหล่าขุนนางมากมาย รวมถึงคนในตระกูลเย่เองก็พลอยกังวลถึงเรื่องการสืบสกุลของเขา จึงได้เสนอหญิงงามจากทุกทิศทั่วแดนถวายต่อเขา ซึ่งในนั้นมีไม่น้อยที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับเย่เส้าฮัวอยู่บ้าง ทว่าเขากลับมิได้เปิดตาดูแม้เพียงนิด

แม้ว่าโลกนี้จะมีความงามยิ่งนัก แต่ชั่วชีวิตนี้มิอาจทดแทนเย่เส้าฮัวได้เลย

【ติ๊ง! เสร็จสิ้นภารกิจหลัก คุ้มครองจวนสกุลเย่ให้ไร้กังวล ระบบให้รางวัลคะแนนสะสม 100! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ 100 คะแนนสะสม! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะระดับปรมาจารย์ด้านกู่ฉิน!】

【ติ๊ง! ระบบหมายเลข 008 พร้อมให้บริการแก่โฮสต์ คะแนนสะสม 100 ได้เข้าบัญชีแล้ว สิทธิพิเศษในร้านค้าระดับ 2 กรุณาเลือกวิธีการจากไป 1. เลือกสร้างร่างจำลองไว้ 2.จากไปโดยตรง!】

เย่เส้าฮัวนิ่งไปชั่วครู่ "ร่างจำลอง?"

【ร้านค้าระดับ 2 ไม่มีส่วนลด ร่างจำลองหนึ่งร่างต้องใช้ 200 คะแนนสะสม】

นางทำภารกิจได้เพียงแค่ 100 คะแนนสะสม หากต้องการทิ้งร่างจำลองไว้ ภารกิจที่ทำมาก่อนหน้าก็เท่ากับสูญเปล่า นางไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาอีกเท่าใดจึงจะได้กลับไปยังโลกปัจจุบัน

ผ่านไปเนิ่นนาน นางถอนหายใจแผ่วเบา "ภารกิจถัดไป"

เมื่อเย่เส้าฮัวกลับมาตื่นขึ้นอีกครั้ง ภาพที่เห็นคือโซฟาสีดำสนิท เธอกดขมับเบาๆ เหลือบมองชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนที่ใส่อยู่ นี่คือภารกิจในยุคปัจจุบัน

ระบบกำลังส่งข้อมูลมาให้

นี่คือโลกคู่ขนานที่คล้ายคลึงกับสังคมปัจจุบัน

ร่างที่ใช้ในขณะนี้ก็มีชื่อว่าเย่เส้าฮัว เป็นลูกสาวของตระกูลเย่แห่งเมือง L แม่ของเธอเพิ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ได้ไม่นาน พ่อก็ได้พาผู้หญิงตั้งครรภ์ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงกลับมา พร้อมกับลูกสาวชื่อว่าสวีเฟยเฟย

สวีเฟยเฟยมีอายุเท่ากับเธอ เป็นคนมีชื่อเสียงไลฟ์สดในแอพฯ มีผู้ติดตามหลายหมื่นคน และมีชื่อเสียงในบริษัทของพ่อ มีแฟนคลับมากมายในโรงเรียน ไม่ว่าในโรงเรียนหรือที่บ้านตระกูลเย่ สวีเฟยเฟยได้รับความรักและการยอมรับจากทุกคนอย่างมาก

พวกเขาไม่เคยมองเย่เส้าฮัวผู้มีผลการเรียนดี แต่มองสวีเฟยเฟยที่เก่งกาจในเกม

พ่อของเธอให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาว จึงไม่เคยสนใจเย่เส้าฮัวเลย แต่กลับเอ็นดูและให้ความสำคัญกับลูกเลี้ยงที่มิได้เกี่ยวพันทางสายเลือด

เย่เส้าฮัวมีแฟนหนุ่มชื่ออี้ฉีเฉิน ซึ่งเป็นนักถ่ายทอดสดที่มีชื่อเสียงเช่นกัน แต่เมื่อสวีเฟยเฟยมาปรากฏตัว เขากลับรู้สึกว่าเย่เส้าฮัวที่ไม่รู้เรื่องเกมนั้นไม่เหมาะกับเขา เธอไม่เข้าใจความสำเร็จของเขา จึงรู้สึกเหนื่อยหน่ายและตัดสินใจขอเลิกรา

เย่เส้าฮัวพยายามรั้งเขาไว้โดยการเรียนรู้การเล่นเกม แต่พ่อของเธอกลับไม่สนใจคำขอนั้น ทำให้เธอต้องไปขอความช่วยเหลือจากคุณตาคุณยายที่เป็นเจ้าของแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดเช่นกัน บังเอิญช่วงนั้นบริษัทซูซึ่งเป็นองค์กรระดับโลกกำลังรับสมัครนักแข่งหน้าใหม่สำหรับทีมกีฬาอาชีพ ครอบครัวเย่และครอบครัวคุณยายของเธอก็ล้วนเป็นผู้สนับสนุนของบริษัทซู

เย่เส้าฮัวผ่านการคัดเลือกรอบแรกด้วยการช่วยเหลือจากสวีเฟยเฟย

จนถึงรอบสุดท้าย สวีเฟยเฟยแนะนำให้เธอใช้สิทธิพิเศษของครอบครัวคุณยายให้จ้างคนมาเล่นแทน เย่เส้าฮัวเพียงต้องการสร้างผลงานเล็กน้อยเพื่อให้พ่อของเธอและอี้ฉีเฉินหันมาสนใจ จึงปล่อยให้ผู้เล่นที่จ้างมาลงเล่น โดยคิดเพียงว่าจะเล่นให้ผ่านไปเท่านั้น ไม่ได้คาดหวังถึงขั้นเข้าสู่ทีมอาชีพ แต่ใครจะรู้ว่าสวีเฟยเฟยนั้นไม่ได้มีเจตนาดีจริงๆ

ผู้เล่นที่ถูกจ้างมานั้นคือคนที่แอบชอบสวีเฟยเฟย ซึ่งไม่ได้เล่นผ่านๆ ตามที่ขอ แต่กลับแสดงฝีมือในระดับผู้เล่นอาชีพ

ทางบริษัทซูกำลังมองหาผู้เล่นฝีมือดีสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ รอบคัดเลือกครั้งนี้ก็พบผู้ที่มีฝีมือโดดเด่นหลายคน เมื่อทางบริษัทเห็นฝีมือของเย่เส้าฮัวก็รู้สึกยินดีมาก

แต่ในขณะนั้นเอง ข่าวเรื่องการเล่นแทนของเย่เส้าฮัวก็แพร่สะพัดออกไป ทำให้รอบคัดเลือกครั้งนี้กลายเป็นข่าวฉาวโฉ่

บริษัทซูโกรธมาก จึงยกเลิกสัญญาความร่วมมือกับครอบครัวคุณตาของเย่เส้าฮัว ส่วนผู้เล่นที่เล่นแทนก็ได้รับชื่อเสียงโด่งดังและถูกเซ็นสัญญากับครอบครัวเย่ ทำให้พ่อของเย่เส้าฮัวยิ่งให้ความสำคัญกับสวีเฟยเฟยมากขึ้น

ครอบครัวคุณตาของเย่เส้าฮัวล้มละลายในทันที เย่เส้าฮัวถูกคนในโลกออนไลน์ด่าถึงบรรพบุรุษหลายชั่วคน และยังกล่าวหาว่าเธอดูหมิ่นสวีเฟยเฟยที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นเทพธิดาแห่งวงการอีสปอร์ต เพราะกองทัพโซเชียลของสวีเฟยเฟยได้ปั่นข่าวจนทำให้เย่เส้าฮัวถูกเกลียดชังทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต

สุดท้ายเย่เส้าฮัวทนไม่ไหวและกรีดข้อมือตาย

นี่คือสิ่งที่สวีเฟยเฟยต้องการให้จบลงอย่างไม่มีทางออก อี้ฉีเฉินเมื่อรู้เรื่องนี้เพียงส่ายหัวและพูดว่าเป็นการทำตัวเองที่ตกต่ำไปเอง สุดท้ายเขาจึงได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับสวีเฟยเฟย

【เจ้าของร่างเดิมต้องการที่จะเป็นนักเล่นเกมที่ยิ่งใหญ่ นี่เป็นภารกิจย่อย ส่วนภารกิจหลักของคุณคือทำให้ครอบครัวคุณตาไม่เดินซ้ำรอยเดิม】**

เย่เส้าฮัวสูดหายใจลึก

ช่วงเวลาที่เธอมาในครั้งนี้พอดีกับตอนที่เจ้าของร่างเดิมหาคนมาเล่นแทน

เธอยกมือปิดตาอย่างช้าๆ ตอนนี้การถอนตัวออกจากการแข่งขันเป็นไปไม่ได้ เพราะเธอได้นำฉินเฟิงเข้ามาแล้ว และมีการบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดมากมาย สวีเฟยเฟยก็เตรียมพร้อมกับกองทัพโซเชียลไว้แล้ว แม้เธอจะเดินออกไปตอนนี้ก็หนีไม่พ้นชื่อเสียงอันเสื่อมเสียเรื่องการจ้างคนเล่นแทน ครอบครัวคุณตาก็พลอยได้รับผลกระทบ

ดังนั้นจึงมีเพียงทางเลือกเดียวคือการสร้างหนทางใหม่ เธอตัดสินใจลงแข่งในรอบคัดเลือกสุดท้ายด้วยตัวเอง

แม้ฉินเฟิงจะมีฝีมือที่ยอดเยี่ยม แต่ก็เพียงระดับตัวสำรองเท่านั้น ทว่าทางบริษัทซูก็ยังให้เขาร่วมการแข่งขันระดับชาติ

แฮกเกอร์ทุกคนล้วนเป็นเซียนเกม เย่เส้าฮัวยิ่งกว่านั้น เธอเป็นผู้พิชิตเกม

แม้ว่าเธอจะไม่ได้เล่นมาสองภพแล้ว แต่การทำคะแนนให้ดีกว่าฉินเฟิงยังเป็นเรื่องง่ายดาย

สวีเฟยเฟยและแม่เลี้ยงของเธอคิดใช้เรื่องนี้เพื่อทำลายชื่อเสียงของเย่เส้าฮัว พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเย่เส้าฮัวในตอนนี้เป็นคนใหม่ไปแล้ว

พ่อของเย่เส้าฮัว อี้ฉีเฉิน และนักเรียนในโรงเรียนต่างคิดว่าเย่เส้าฮัวเป็นเพียงคนที่เรียนเก่ง แต่ไม่มีทักษะในการเล่นเกม ทำให้สวีเฟยเฟยใช้จุดนี้เป็นเครื่องมือในการทำให้เย่เส้าฮัวถูกเกลียดชังทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต

เย่เส้าฮัวเริ่มคลายมือที่ปิดหน้าออก พร้อมยิ้มเบาๆ โชคดีเหลือเกิน ที่ความสามารถที่เธอถนัดที่สุดไม่ใช่แค่การเรียนเท่านั้น แต่คือการเล่นเกมต่างหาก!

เด็กหนุ่มที่ยืนตรงหน้าของเธออย่างฉินเฟิง คนที่ถูกจ้างมาเล่นแทน เขายกมือขยี้เส้นผมอย่างไม่ใส่ใจ มองดูเธออย่างรำคาญและเย็นชา “การแข่งขันเริ่มแล้วหรือยัง?”