แสงไฟนีออนสีแดงจากป้ายร้านอาหารจีนสะท้อนบนแอ่งน้ำสกปรก คล้ายกับสีเลือดที่กำลังไหลรินออกจากบาดแผลฉกรรจ์บนช่องท้องของเธอ

ร่างของสุดยอดสายลับแห่งหน่วยพิเศษลับของจีนทรุดลงพิงกับกำแพงอิฐเย็นเฉียบ ปืนพกในมือหลุดร่วงลงพื้นเสียงดังแกร๊ง ท่ามกลางเสียงสายฝนที่อื้ออึง หูฟังสื่อสารในหูของเธอกลับเงียบสงัด...เงียบจนน่าใจหาย

‘กำลังเสริมจะไปถึงภายในห้านาที’ เสียงของผู้บังคับบัญชาที่เคยหนักแน่นยังคงก้องอยู่ในความทรงจำ แต่ตอนนี้มันผ่านไปแล้วกว่าครึ่งชั่วโมง ความจริงปรากฏชัดเจนยิ่งกว่าแสงจันทร์ในคืนไร้เมฆ...เธอถูกทอดทิ้ง

ไม่ใช่ความผิดพลาด แต่คือการจงใจ เธอเป็นเพียงเบี้ยบนกระดานที่ถูกส่งมาตายเพื่อบรรลุเป้าหมายที่ใหญ่กว่าขององค์กร ความภักดีที่เธอมอบให้ทั้งชีวิตกลายเป็นเรื่องตลกร้ายในลมหายใจสุดท้าย

ไม่มีน้ำตา ไม่มีความโกรธแค้น มีเพียงความว่างเปล่าอันเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ เปลือกตารู้สึกหนักอึ้งเกินกว่าจะฝืนลืม ความมืดมิดค่อยๆ คืบคลานเข้ามา ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงพร้อมกับความคิดสุดท้าย...

ภารกิจ...ล้มเหลว

...

ความหนาวเหน็บเสียดแทงไปถึงกระดูก ความรู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงสู่ห้วงเหวลึกอันไร้ที่สิ้นสุด แต่แล้ว...ท่ามกลางความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ เธอกลับได้ยินเสียงสะอื้นไห้ที่ฟังดูหัวใจสลายปานจะขาดใจของผู้หญิงคนหนึ่ง และเสียงทุ้มต่ำของบุรุษที่กำลังสวดคาถาบางอย่างที่ฟังไม่คุ้นหู

เฮือก!

ร่างของเธอดีดผึงขึ้นมาพร้อมกับสำลักเอาน้ำเย็นเฉียบออกมาจากปอดอย่างรุนแรง เธอกระแอมไอจนตัวโยน อากาศที่ทะลักเข้าสู่ปอดทำให้รู้สึกเจ็บแปลบไปหมด

เมื่อสติสัมปชัญญะที่กระจัดกระจายเริ่มกลับคืนมา เธอก็พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในตรอกโสโครกอีกต่อไป แต่กลับนอนเปียกปอนอยู่บนแท่นหินเย็นๆ ในห้องโถงที่ดูเก่าแก่และอับชื้น แสงเทียนริบหรี่จากเชิงเทียนรอบทิศส่องให้เห็นใบหน้าของผู้คนสองคน

คนแรกคือสตรีสูงศักดิ์นางหนึ่งที่แต่งกายด้วยอาภรณ์หรูหรา ใบหน้างดงามของนางอาบไปด้วยคราบน้ำตา แต่ในขณะเดียวกันก็ฉายแววแห่งความยินดีออกมาสุดขีด

“หว่านเอ๋อร์! หว่านเอ๋อร์ของแม่! ในที่สุดเจ้าก็ฟื้น!” สตรีผู้นั้นโผเข้ามาประคองร่างเธอไว้ในอ้อมแขนที่สั่นเทา

หว่านเอ๋อร์? แม่? คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ

สายตาคมกริบตวัดมองไปยังอีกคนหนึ่ง เป็นชายที่แต่งกายคล้ายนักพรตเต๋า เขามีท่าทีตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้า แม้จะพยายามปั้นหน้าให้ดูขรึมขลัง แต่ภาษากายของเขากลับตะโกนบอกว่า ‘ข้าเป็นจอมหลอกลวง’

สมองที่ถูกฝึกฝนให้ประเมินสถานการณ์ในเสี้ยววินาทีเริ่มทำงาน ภาพทุกอย่างปะติดปะต่อกัน...ความรู้สึกเหมือนจมน้ำ...ชื่อที่ไม่คุ้นหู...เสื้อผ้าและสถานที่แบบจีนโบราณ...

นี่ไม่ใช่ร่างของเธอ

เธอตายไปแล้ว...และได้ตื่นขึ้นมาในร่างของคนอื่น

สายลับสาวหลุบตาลงเพื่อซ่อนแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จากความสับสนสู่ความเยือกเย็นอันตราย เธอปล่อยให้สตรีที่เรียกตัวเองว่า ‘แม่’ กอดร่ำไห้ต่อไป ขณะที่สมองเริ่มวางแผนการขั้นแรก

เอาตัวรอด...และหาข้อมูล

ในดวงตาของคุณหนูผู้เพิ่งกลับจากประตูมรณะ...เงาของนักฆ่าได้ถือกำเนิดขึ้นใหม่อีกครั้ง



นิยายเรื่องนี้เป็นแนวทะลุมิติย้อนยุค ที่จะพาทุกท่านติดตามเรื่องราวของสุดยอดสายลับจากโลกปัจจุบัน ผู้ต้องมาอยู่ในร่างของบุตรสาวแม่ทัพในยุคจีนโบราณที่เต็มไปด้วยอันตรายและเกมการเมืองที่เข้มข้น โปรดเตรียมพบกับนางเอกสายสตรองที่ใช้ทั้งสมองและทักษะการต่อสู้เพื่อเอาตัวรอดและทวงคืนความยุติธรรมในแบบของเธอ

เพื่อให้การอ่านเป็นไปอย่างราบรื่นและเพลิดเพลินใจ ทางผู้เขียนจึงขอแจ้งให้ทราบถึงประเด็นต่างๆ ในเนื้อเรื่อง ดังนี้

คำเตือนเนื้อหา

มีการใช้ความรุนแรง, การต่อสู้, การลอบสังหาร และฉากนองเลือด

มีการกล่าวถึงการฆ่าตัวตาย และสภาวะทางจิตใจที่สิ้นหวัง

มีปมการเมืองที่เข้มข้น, การทรยศหักหลัง และการวางแผนซ้อนแผน

ตัวละครเอกมีพฤติกรรมและแนวคิด "สีเทา" ที่อาจไม่เหมาะสมในบางบริบท เนื่องจากถูกหล่อหลอมจากอาชีพและประสบการณ์ในชาติภพเดิม

ความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์:

ชื่อตัวละคร สถานที่ เหตุการณ์ และยุคสมัยในเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์จริงทั้งหมด



"สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ไม่อนุญาตให้ผู้ใดคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง และเผยแพร่ในรูปแบบใดๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้แต่ง" ( Astromata เครดิต ผู้ออกแบบภาพและโปรโมท Marketing & Graphic Designer)